Μιας νύχτας το σκαμπό.... χωρίς παπούτσια!

Ουαουu… εμ με συνδεσες με Cairo εμ μου βάζεις δύσκολα…
ομφαλοσκοπώ (πρώτα πολλά δεν μπορώ να την προφέρω την λέξη) = η λέξη μεταφορικά δηλώνει κάθε κατάσταση απομόνωσης στον εαυτό μας που μας κάνει να ζούμε σ' ένα κόσμο φτιαχτό, εντελώς δικό μας, ξεχωριστό απ' την πραγματικότητα, γεμάτο ψευδαισθήσεις. Πήρε αυτήν την έννοια απ' τους ησυχαστές, που κοιτάζοντας πολλές ώρες τον αφαλό τους έπεφταν σ' έκσταση και είχαν παραισθήσεις.

κι ενώ εσύ πορεύεσαι στους δρόμους του Cairou στους 47 βαθμούς μαζί με βεδουίνους που γνωρίζουν όλο το τσιφτετελέικο της περασμένης δεκαετίας εγώ απομονώνω τον εαυτό μου σ'ένα κόσμο φτιαχτό, αλλά ευτυχώς δεν κοιτάω τον αφαλό μου γιατι παθαίνω ιλίγγους… κι ετσι είμαι εκτος πραγματικότητας αλλα ευτυχώς χωρίς παραισθήσεις… αν και λέω να φτιάξω μια μόνη μου… εσένα με αμφίεση Φλωρινιώτη να μου τραγουδάς "το κορίτσι του μπάρ" για παρηγοριά… και αφου προσφέρθηκες να με πότισες το ποτό των φτωχών.. όλα τα άσπρα που διέθετε το κατάστημα (τσιπουρο, ούζο και ρακί) VIVA LA REVOLUTION … είπα κι εγω να γυρέψω fast love και άσε τις συμβουλές για έρωτες, αγάπες και λουλούδια… ευχαριστώ δεν θα πάρω… κι αν σκεφτεστε κι εσεις οι υπολοιποι πωπω κότα… ναι ρε, αλλα οχι κότα, κοτόπουλο…!!!! βέβαια έχω ακόμα ένα πιστόλι να πω καλοκαιρινό αλλα δεν είναι της παρούσης.. εκει πήρα τα χεράκια μου και έβγαλα τα ματάκια μου.. τώρα θα μου πείς στις προηγούμενες καταστάσεις οι άλλοι σε φταίγανε??? δεν νομίζω!!!

Τι να κανουμε είμαι ερωτιάρα κι αμα με πιασει (σπανίζει αλλα γίνετε) με παίρνει και με σηκώνει γιατί ξυπνάει η drama queen απο μέσα μου όπως λές κι εσύ και ναι θέλω hollywoodiano έρωτα με hollywoodiana φιλιά και ηλιοβασιλέματα ξημερώματα και μη ξεχάσω ταξίδι στην αργεντινή με τον έρωτα να χορεύω ξυπόλυτη κι αυτός να με προσέχει και… ύστερα έπεσε ένας κοκοφοίνικας στο κεφάλι μου και απο το διπλανό γκρουπ που χόρευαν αργεντίνικο ταγκό και επειδή μάλλον τους ενοχλούσα ακουγόταν κάτι puta puta αλλα δεν κατάλαβα.. μάλλον με βρίζανε!!! (και αφου σίγουρα δεν έχω ψευδεσθήσεις συνεχίζω...)

… αλλα δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες λοιπόν και τώρα μάλιστα που η χώρα περνάει κρίση.. τι λες οι πρίγκιπες δεν θα περνάνε? αποκλείεται…. κι έτσι προς το παρόν λέω ο έρωτας το δράμα και η queen να συνεχίσουν να κοιμούνται, γιατί απο πιστόλι σε πιστόλι όπως πάω σουρωτήρι για μακαρόνια έγινα…!

και αφου κλείσω την παρένθεση περι έρωτα και άλλων δεινών που ανέφερες κατανόηση, αγάπη κλπ.. αποφασίζω να κάνω αυτό που έκανα πάντα γιατί κάλοι οι πρίγκιπες αλλα είναι σαν τους δράκους απλα δεν υπάρχουν! κι ετσι…γυρνάω στο fast love… και το βρήκα… για να σε βάλω στο κλίμα βέβαια αυτό με βρήκε.. .. τούμπανο… ψηλό, γυμνασμένο και το πιο σημαντικό μόνο για το καλοκαίρι εδώ… αυθόρμητος και με ακολουθούσε σε ότι μαλακία κι αν έκανα… μάλλον -κιες… γιατί δεν ήταν μία…. όμως δεν ήξερε δεν ρώταγε??? αλλα ας τα πάρω απο την αρχή…

το τούμπανο αυτό το ήξερα αλλα είχα να το δω αρκετά χρόνια, απο τότε που σπουδάζαμε μαζί στην Αγγλία… και ξαφνικά μπαμ συναντηθήκαμε τυχαία στα παλια καλοκαιρινά μας λιμέρια… Αργύρης στο όνομα… καθίσαμε λοιπόν μαζί, γελούσαμε με τα καραγκιοζιλίκια μας στην αγγλία … αφου ήδη είχα πιει τα 2 Long Island iced trip που μου έδωσες… αυτος εφερνε σφηνακια απο δω, σφηνάκια απο κει και να μην στα πολυλογό κώλος έγινα… και αφου πιάνει καταιγίδα κι εγω φοράω ένα απο τα αγαπημένα μου φορέματα μου.. ήρθε η ιδέα να περπατήσω στην θαλασσα με την βροχή… κι σαν χάφτας κι αυτός ακολούθησε… να η βροχή, να τα σφηνάκια, να τα ποτά, να τα φιλιά, να που έκλεισε το μαγαζί … να άρχισαν να φεύγουν μάλλον να του βγάζω και να πετάω δεξιά και αριστερά τις κάλτσες του, τα τσιγάρα μου, το παντελόνι του, τα παπούτσια μου… η μπλούζα του, τα κλειδιά απο το αμάξι και να κοιλιόμαστε σαν απο αρλεκιν στη βροχή, στην θάλασσα και στην άμμο, μέχρι που όλα έγιναν black …γιατι απο το τόσο αλκοολ εγώ κυρία όπως πάντα κοιμήθηκα πάνω μου… εκεί πάνω στα φιλιά .. και ο καημένος που είχαν φύγει όλοι οι φίλοι του περίμενε υπομονετικά με κρύα ρούχα μεχρι τις 11 το πρωί να ξυπνήσω κυρία και να τον πάω σπίτι…. ξύπνησα κι εγω σε μια ξαπλώστρα και μόλις άνοιξα τα μάτια μου τον είδα να ψάχνει όλα τα πράγματα μας… υπομονετικά τα έφερε μπροστά μου και μου λέει .. δεν μπορώ να βρω το παπούτσι σου…. ε έψαξα κι εγω το παπούτσι μου πουθενά.. πάει το παπούτσι πάει την μιας νύχτας το σταντ και μας έμεινε μόνο το σκαμπό με ένα παπούτσι λιγότερο!!! .. και απο το στόμα του οι μοναδικές λέξεις να βγαίνουν…πάμε τώρα (μαζί με φτέρνισμα) ??? τον πήγα σπίτι του κανα 10 χιλιόμετρα πιο πέρα και φυσικά δεν ξαναμιλήσαμε… τυχαίο?? Δεν νομίζω.... !!!