Ο Βλαντ, το Περού η Βολιβία και ανάμεσα σε όλα αυτά η λίμνη.. Τιτικάκα

Λίνα: "Πέρασαν 4 μήνες για να πω τις τελευταίες ιστορίες μου… αλλα αυτό εγινε γιατι έχασα το Βλαντ για 4 μήνες και κόπηκαν οι 'ψυχραιμίες' και οι εξομολογήσεις μου στον φίλο που καταλαβαίνει και κατανοεί 100% το χιούμορ και τον αυθορμητισμό μου και vice versa ή αλλιώς και ανάποδα… μόνο που ο αυθορμητισμός και ο Βλάντ περπατάνε παράλληλα κι όλα είναι ακατάλληλα για να σμιξουνε πάλι (άσμα σφακιανάκη μόνο αυτό ταιριαζει στην περίπτωση)....
γιατι τόσο καιρός που πέρασε ήθελα να του πω:
1) για πισωγύρισμα του Νοεμβρίου 2001 και τον νέο Αλγόριθμο εύρεσης πρώτων αριθμών (New Mersenne Prime (Probably πολύ σημαντική λέξη) Discovered
2) ένα άθλιο «μιας νύχτας το σκαμπό», και
3) πώς έπεσα σε παγίδα που έβαλα στον εαυτό μου χωρίς να το καταλάβω και έπεσα χωρίς αλεξίπτωτο με τα μούτρα από τα 2000 πόδια στο έδαφος γιατι λέει είχα μια γαμιω στιγμή ειλικρίνιας… και ήθελα να εξομολογηθώ έναν έρωτα που υπήρχε εν αγνοία όλων προπερσι … ψαξ’ την εγώ και…. ΜΟΝΟ εγω μπορώ να τα κανω αυτά…. και να υπενθιμίσω … όχι φέτος όχι πέρσι … αλλα προπερσι!!!!

Anyways όλες οι παραπάνω ιστορίες είχαν τραγικό τέλος με βασική πρωταγωνίστρια εμένα… που για ακόμα μία φορα έλαμψε το ταλέντο μου … να τα κάνω όλα πουτάνα σε 30 δευτερόλεπτα.. (αν τα έβλεπε ο περρής και ο ψινάκης θα έφτιαχναν ειδικό βραβείο μόνο για πάρτη μου … της αιώνιας μαλακίας, η δε πρώτη κυρία τσίχλας θα μ’ έστελνε εξορία καπου εκει στα Ημια ή σε κάποια άλλη βραχονισίδα μη δημιουργήσουμε και θερμό επεισόδιο.. λεφτά να φάμε δεν εχουμε, να τα δώσουμε όλα σε όπλα..?? κρίμας είναι να βάλουμε το κράτος σε τέτοια έξοδα εδώ ταιριάζει και η παροιμία άλλος γαμάει άλλος πληρώνει.. αλλά ιδού και η έκπληξη: για μόνο και μόνο μία φορά μπορεί να τσοντάρει η εκκλησία βλέπετε είναι θέμα τιμής…) και μετα από την μεγάλη μου παρένθεση και το σχετικό πρόλογο … σε αυτό το κεφαλαιάκι δεν θα πω καμία από αυτές τις ιστορίες γιατι περιμένω το φίλο μου, αλλα όμως θα μιλήσω γι’ αυτόν …

- Λίγα λόγια για τον Βλαντ:

τεσσερις μήνες κι αυτός άφαντος… πήγα στα μπαρ τα γνωστά.. νάδα, τηλεφωνο κλειστό, σπίτι τιποτα μόνο λογαριασμοί κι ένα σημείωμα στην πόρτα.. «οποιος με ψάχνει επιστρέφω…. σε λίγο»! το σημείωμα αυτό το έχω δεί κι άλλες φορες και η μόνη σημασία είναι: φεύγω ταξίδι. μόνος …
Μοναχικός τύπος, ερωτεύσιμος… με πολλές γυναίκες να περνούν από το κρεββάτι του για στιγμιαία συντροφια… με την γνωστή δικαιολογία: την ειλικρίνεια… Γνωστό κόλπο αποποίησης ευθυνων… σ’αυτό είμαστε ολόιδιοι..
όλοι θεωρούν τους ανθρώπους που ξεκαθαρίζουν την θέση τους σε μια γυναίκα ή σε έναν άντρα αντίστοιχα από την αρχή, οτί είναι κουλ και σωστοί .. η μεγάλη αλήθεια σε αυτό το είδος ειλικρίνιας είναι η αποποίηση ευθυνών και του πρηξίματος από τον άλλον..
το κόλπο γνωστο και μη εξερεταίο με σκοπό την καθισυχάση της συνείδησης…

βρε τι καθυσιχασμό την έχω δώσει εγώ την συνείδηση μου που εφυγε στα μπόρα-μπόρα και κάνει παρέα με θαλάσσιες χελώνες…

Ο Βλαντ βέβαια δεν έδωσε κάποιο σημείο ζωής (πάντα μου μιλάει έστω και για λίγο) και ανησύχησα λίγο αλλά ξέρω ότι πάντα την βγάζει καθαρή (ευτυχώς που μου έστειλε ένα mail και έδωσε στίγμα) .. γιατί είναι ένας γλυκός τυχοδιώκτης που πάει όπου φυσήξει ο άνεμος , ένας ασταθή τύπος με χιούμορ υψηλού Ι.Q και εξυπνάδα που κάνει τα πάντα να καλύψει την τεράστια ανασφάλεια του, που εγώ ποτέ δεν κατάλαβα γιατι (όχι από πού) αλλα γιατί υπάρχει… Στο μπάρ τραβούσε πάντα όλες τις γκόμενες με το ντεμέκ μυστηριώδες και υπεροπτικό ύφος και πάντα έφευγε με μία… κατά προτίμηση barbie...
Η αρχή της γνωριμίας μας ήταν κάπως αλλοπρόσαλλη εγώ του είπα ότι είναι ξινός και αυτός μου είπε «κορίτσι μου εσυ δεν υπάρχεις» με όση ξίνια διέθετε.. βέβαια η συζητησεις μας εξελήχθηκαν σε μικρά ευχάριστα διαλέιματα από την καθημερινότητα και η σχέση μας είναι τόσο ανακουφιστηκή αφού δύο περίπλοκοι (για τον υπόλοιπο κόσμο) ανθρωποι μπορούν τόσο απλά να συννενοηθούν χωρίς κόπο! Βέβαια τώρα κάποιος αναρωτιέται αφου έχετε τόσο τέλεια σχέση γιατι δεν είστε μαζί..?? γιατι:
Η σχέση μου με τον Βλαντ είναι σαν την σχέση του Περού και της Βολιβίας και οι δύο χαμένοι (στο διαστημα) και καμμενοι από την Χιλή… και αναμεσα μας η λίμνη Τιτικάκα με θερμοκρασίες που πιανουν κατά την πέριοδο του Ιουνίου με Αυγούστου κάτω του μηδενος.

Οπου ο ένας κάθεται στην όχθη του Περού ενώ ο άλλος στην όχθη της Βολιβίας.. και γιατι από την μία εγω βυθίζομαι σε ουτοπικές καταστάσεις που δεν πραγματοποιούνται ποτέ (γιατι έτσι επιλέγω).. και από την άλλη αυτός βυθίζεται στην άβυσσο των συναισθημάτων του (είναι που είναι και πολύ ερωτιάρης πανάθεμα τον) που συμπεριλαμβάνουν 1, 2,3, 4 και παραπάνω γυναίκες (γιατι έτσι επιλέγει).. μεταξύ μας?? κοινός παρονομαστής: φοβος ανύπαρκτων προβλημάτων με ονειρικές λύσης που οδηγούν στην πλήρη καταστροφή μας….! Κι ετσι εδώ και πολύ καιρό αφήσαμε τόσο τις μετακινήσεις από την μία ή την άλλη όχθη όσο και το κολύμπι στην λίμνη γιατί η καταστροφή φένεται από μακριά και ο πνιγμός είναι αναπόφευκτος… Γι αυτό κι εμείς καταφέραμε συμμαχία - σαν αυτην που εύχεται ο Garcia Belaunde.... Chile be aware ... σε λίγο σφηνάκια από τον vladimir with love... σε λίγο το 'πισογύρισμα και το Mersenne Prime' από μένα… μέχρι τότε… nostravia…."