καλοκαιρι 2010 ... οι thundercats, τα μπόρα - μπόρα και οι παρενέργειες του τσέρνομπιλ

καλοκαίρι 2010…. επιτέλους ξεκίνησαν οι διακοπές… πολυ νωρίς φέτος μιας και δουλειά είναι μια λέξη που έχει εκλειψη το καλοκαίρι του 2010… και όσο κάθισα στην πόλη, τα λεωφορεία έγιναν το μοναδικό μέσο μεταφοράς μου, γιατι βενζίνη είναι μία λέξη που δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο της τσέπης μου.. όπως και πολλά άλλα… Ομως το λεωφορείο πάντα ήταν πηγή έμπνευσης για μένα αλλα πονοκέφαλος στα εγκεφαλικά μου κύταρρα …
και στην διαδρομή κέντρο - ΙΚΕΑ σκεφτόμουν ότι το 1986 το μόνο που μ' ένοιαζε ήταν πόσα μπανια 8α κάνω, πόσα παγωτά θα φάω κι αν τελικά η Καντι - Καντι θα παντρευτεί τον lion - o απο τους thundercats … - μη νομίσετε… ήταν το πρώτο καλοκαίρι μετα το τσερνομπιλ … μάλλον θα έφαγα πολύ ραδιενέργεια - …

ενώ το 2010 αναρωτιόμουν πώς θα πληρώσω την εφορία, το τεβε, τους λογαριασμούς και πώς θα γίνει κάτι καινούργιο, κάτι μεγάλο, μια καινοτομία βρε αδερφέ …!!! κι ετσι βρήκα τη λύση να γεμίσω το εγκέφαλό μου με κενά αέρος και να αφήνω τα γεγονότα - πολιτισμικά, πολιτιστικά, πολιτικά να περνάνε αναίμακτα απο δίπλα μου… κι ετσι να αδρανοποιήσω τα εγκέφαλο ώστε να μου έρ8ει epiphany!

epiphany: η ξαφνική συνειδητοποίηση ή ανακάλυψη που θα φέρει καινοτομίες, αλλαγές σε μένα σε σένα σε οποίον… σε ελεύθερη μετάφραση όλο αυτο..
γιατί να μην ακολουθήσω κι εγώ τα βήματα του Αρχιμήδη???

προς το παρόν αρχ#$δι$ μύδια ακολουθώ αλλά θα δείξει κι όπως λέει γνωστή τραγουδοποιός θα φανεί στο χειροκρότημα η όπως λέει ο απλός λαός στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό… η στην περίπτωση μου την νύφη

Κι αφού κατάφερα να εχω στην τσέπη μου 200 ευρω για να περάσω 2 μήνες.. άσε που νόμιζα οτι είμαι και πλούσια, κατεβηκα στο ικέα να πάρω το αμάξι μου που το είχα αφήσει κανα 2 βδομαδο εκει αφού αυτο πρώτα με αφήσε απο βενζινη (γαμω τo jimmy μου που μπορει να είναι το μοναδικό χωρίς φωτάκι, για το "φίλε τραβα σε κανα βενζινάδικο γιατι σε πάω δε σε πάω σπίτι"). Ετσι έβαλα βενζίνη και μεταφέρθηκα στον εξωτικό οικισμο (ευτυχώς) στα 48 χλμετρα μακρια απο την πόλη μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια… οπου ο μπαμπάς - λόγο σύνταξης - τον αποκαλεί αγροτικές φυλακες με ειδίκευση στην ταφή των κατοικίδιων ζώων των φίλων ενοίκων ( συμπεριλαμβανομένου κι εμάς) με νεκροθάφτη τον ίδιο και νεκροκουβαλήτη τον φίλο του τον Ηρακλή που σε κάθε τελετή οι χήρες απο πίσω ακολουθούν με πλερέζες που οδεύουν στο χωράφι του διπλανού, που άμα το οργώσει ο χριστιανός θα βρεί τουλάχιστον 40 τετράποδα να κείτονται νεκρά σε λευκα σεντονια - ζωή σε μας.. κι απ' οτι καταλάβατε σ'αυτην την εξοχη είναι surreal η ζωή ... αλλά ας μην το κάνουμε θέμα…

πέρα απο τα νεκρά ζώα που ευτυχώς τα περισσότερα μας αφησαν απο ηλικία και λίγα απο αυτοκινητιστικά.. ο μπαμπάς κάθε πρωί φωνάζει:

- το γάλα σου το ήπιες?
- θα πας για μπάνιο ?
- στο φανάρι?
- ομπρέλα πήρες?
- αντιλιακό … πρόσεξε μη κολλήσεις στην άμμο!!!
- .... και οτι χρειαστείς να με πάρεις τηλέφωνο
- α και μη ξεχάσω τι ώρα θα έρθεις? α καλα καλα ελα οτι ώρα θέλεις αλλα να σου ψήσω μπριζολίτσες ή να σου πάρω κανένα ψαράκι… και απο δίπλα η μάνα να ξαναλέει τα ίδια δίνοντας στο χέρι το γάλα με μια φέτα ψωμί και μέλι, γεμίζοντας το θερμός με στημένο χυμό πορτοκάλι συμπληρώνοντας "μη ξεχάσεις την κρέμα για το πρόσωπο το 50αρι αντιλιακό να βάλεις να μη κάνεις ρυτίδες.. και κολύμπα και καθόλου .. - να πάρε τα βατραχοπέδιλα μου… !! (όλο αυτό λαμβάνει χώρα στην κουζίνα του σπιτιού χωρίς εγώ να απαντήσω στα 2 μονόπρακτα που συνεχίζουν κάθώς έχω βγει κι από την αυλή… το μονο ποθ κάνω κουναω το χέρι κι απαντάω θα σας τηλεφωνήσω μετά)

κι αν αυτό σας φαίνετε καταπιεστικό εγω πάλι νομίζω οτι είμαι η πριγκίπισσα των 200 .. - όχι έβαλα και βενζίνη - ….των 150 ευρώ και βρίσκομαι κάπου στα μπόρα μπόρα και αυτο το αξιαγάπητο μπορο-μποριώτικο ζευγάρι μου κάνει όλα τα χατήρια και guess what??? τζάμπα!

και αφου ζούσα στον κόσμο μου χώρίς να σκέφτομαι το οικονομικό και συναισθηματικό κενό στο παντελόνι μου.. περίμενα υπομονετικά για το epiphany μου που δεν ερχοταν… μπορεί να έφταιξε ο συλλογισμός μου και που κουνηθηκαν λίγο τα εγκεφαλικά μου κύτταρα συλλογιζόμενη οτι στο πρώτο κενό ... το οικονομικό.., το γεγονός που πιστευουμε (εγώ και οι φίλοι μου, για σας δεν ξέρω) οτι τα 200 ευρώ είναι αρκετά και τα 400 άρχοντας ..αυτό λέει τα πάντα

και όσο για το δεύτερο… το οτι μοσχάρι φεύγω και βόδι γυρνάω και έχω γίνει master στο πέταγμα χαρταετού χωρίς αέρα (μπορει να με βάλουν και στο βιβλίο γκινες) ας μην το κάνουμε θέμα αλλα παρακαλώ πολυ είμαι μια πριγκίπισσα με κινιτό σαν κέντρο διερχομένων και καρδιακό κενό σαν την τρύπα του όζοντος! χωρίς φυσικά να σημαίνει τίποτα αυτό… σε μένα τουλάχιστόν…

γιατί στην αδερφή μου….. όταν ειδικά μαθαίνει οτι παντρευτηκε καμμία, τότε πρέπει να τρέξω τουλάχιστον 60 χλμτρα μακρία γιατί με πιάνει τυφώνας "βικουα" που μου σούρνει όλα τα κοσμητικά επίθετα τετράποδων, κοιμισμένων και άλλων συμπαθέστατων όντων σαν κι έμενα… γιατι πραγματικά και προτάσεις να κάνει αυτή η γυναικά εγώ μόνο τα κοσμίτικά συγκρατώ κα φτιάχνω μικρές ιστορίες στο μυαλό μου με συμπαθητικούς και μη συμβατικούς χαρακήρες που ποτέ δεν προλαβαίνω να τους δώσω ένα τέλος γιατι πάντα ακούγετε στο τέλος " μ' ακούς ή κοιτάς πάλι τον ουρανό με τ'αστρα?.. μη κοιτάς τον ουρανό ή τα πόδια σου μπροστα να κοιτάς.. και τα μάτια σου ανοιχτα!" μωρε εμένα τα μάτια μου ανοιχτά είναι …

… μα ελα που δεν γίνετε κι ανοιχτά που είναι τι βλέπουν δεν μπορώ να σας πω ούτε εγώ δεν ξέρω … ασε που οταν κοιτάω πανω η κάτω μου δίνεται άλλη προοπτική των πραγμάτων .. δηλαδή περπατάω την μητροπόλεως κάθε μέρα και ξαφνικα κοιτάω προς τα πάνω ε όλα μου φαίνονται καινούργια αφού πάντα κοιτάω ευθεία (άσε που το ευθεία ειναι πολυ βαρετό) και αισθανομαι οτι είμαι κάπου αλλου ή οτι καινούργιες προοπτικές και δρόμοι θα υπάρχουν... δεν γίνετε…. θα έχω κι εγω το epiphany μου… (αλήθειά δεν παίρνω ναρκωτικα μάλλον το Τσερνομπιλ φταίει)

και τέλος θα κλεισω τις καλοκαιρίνες μου σκέψεις περιμένοντας τα epiphanies του χειμώνα και σχολιαζοντας μία φράση που είπε η κ. Γνωστή παρουσιάστρια πολιτικών γεγονότων (στις κοσμοπολίτικες εκπομπες του αλτερ) " εγω δεν κανω όνειρα βάζω μόνο στόχους και τους πετυχαίνω" κι εγω με την σειρά μου λέω μπράβο σε σ'ένα έλλη μου γιατι εμείς (εγώ και κατι φίλοι μου σας δεν ξέρω) το 2010 μαθαμε οτι, ό,τι στόχους βάλαμε τα τελευταία 10 χρονια δεν μπορουμε να τους πραγματοποιήσουμε λόγο οικονομίας και πολιτικής κι ετσι εμείς κάνουμε όνειρα γιατι αυτά μπορεί και να πραγματοποιηθούν, γιατι φίλη παρουσιάστρια πολιτικών γεγονότων , όταν κάθε φορά που κάνεις επίθεση ο διαιτητής σφυρίζει εσφαλμένα offsite και σε ότι αντικανονικό μαρκαρισμα που γίνεται δεν σου δίνει ούτε φάουλ, καλα για πέναλτι ας μη το συζητήσουμε, γιατί δεν είσαι ούτε ο καραγκούνης (no offense κύριε καραγκούνη αλλά μια πού πέφτεις και μία που παίρνεις φάουλ) αλλα ούτε ο ντιόγκο… για να νικήσεις πρέπει να έχεις epiphanies και όνειρα ότι φέτος η ασπρόμαυρη ομάδα (που δεν είναι ο Ο.Φ.Η) θα πάρει πρωτάθλημα …κι ένα υστερόγραφο στους παίχτες της ασπρόμαυρης ομάδας μου - που δεν είναι ο Ο.Φ.Η- … εγω epiphany .. εσείς πρωταθλήμα!

….. αλήθεια δεν παίρνω ναρκωτικά! σίγουρα το Τσέρνομπιλ φταίει!