Ουαουu… εμ με συνδεσες με Cairo εμ μου βάζεις δύσκολα…
ομφαλοσκοπώ (πρώτα πολλά δεν μπορώ να την προφέρω την λέξη) = η λέξη μεταφορικά δηλώνει κάθε κατάσταση απομόνωσης στον εαυτό μας που μας κάνει να ζούμε σ' ένα κόσμο φτιαχτό, εντελώς δικό μας, ξεχωριστό απ' την πραγματικότητα, γεμάτο ψευδαισθήσεις. Πήρε αυτήν την έννοια απ' τους ησυχαστές, που κοιτάζοντας πολλές ώρες τον αφαλό τους έπεφταν σ' έκσταση και είχαν παραισθήσεις.
κι ενώ εσύ πορεύεσαι στους δρόμους του Cairou στους 47 βαθμούς μαζί με βεδουίνους που γνωρίζουν όλο το τσιφτετελέικο της περασμένης δεκαετίας εγώ απομονώνω τον εαυτό μου σ'ένα κόσμο φτιαχτό, αλλά ευτυχώς δεν κοιτάω τον αφαλό μου γιατι παθαίνω ιλίγγους… κι ετσι είμαι εκτος πραγματικότητας αλλα ευτυχώς χωρίς παραισθήσεις… αν και λέω να φτιάξω μια μόνη μου… εσένα με αμφίεση Φλωρινιώτη να μου τραγουδάς "το κορίτσι του μπάρ" για παρηγοριά… και αφου προσφέρθηκες να με πότισες το ποτό των φτωχών.. όλα τα άσπρα που διέθετε το κατάστημα (τσιπουρο, ούζο και ρακί) VIVA LA REVOLUTION … είπα κι εγω να γυρέψω fast love και άσε τις συμβουλές για έρωτες, αγάπες και λουλούδια… ευχαριστώ δεν θα πάρω… κι αν σκεφτεστε κι εσεις οι υπολοιποι πωπω κότα… ναι ρε, αλλα οχι κότα, κοτόπουλο…!!!! βέβαια έχω ακόμα ένα πιστόλι να πω καλοκαιρινό αλλα δεν είναι της παρούσης.. εκει πήρα τα χεράκια μου και έβγαλα τα ματάκια μου.. τώρα θα μου πείς στις προηγούμενες καταστάσεις οι άλλοι σε φταίγανε??? δεν νομίζω!!!
Τι να κανουμε είμαι ερωτιάρα κι αμα με πιασει (σπανίζει αλλα γίνετε) με παίρνει και με σηκώνει γιατί ξυπνάει η drama queen απο μέσα μου όπως λές κι εσύ και ναι θέλω hollywoodiano έρωτα με hollywoodiana φιλιά και ηλιοβασιλέματα ξημερώματα και μη ξεχάσω ταξίδι στην αργεντινή με τον έρωτα να χορεύω ξυπόλυτη κι αυτός να με προσέχει και… ύστερα έπεσε ένας κοκοφοίνικας στο κεφάλι μου και απο το διπλανό γκρουπ που χόρευαν αργεντίνικο ταγκό και επειδή μάλλον τους ενοχλούσα ακουγόταν κάτι puta puta αλλα δεν κατάλαβα.. μάλλον με βρίζανε!!! (και αφου σίγουρα δεν έχω ψευδεσθήσεις συνεχίζω...)
… αλλα δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες λοιπόν και τώρα μάλιστα που η χώρα περνάει κρίση.. τι λες οι πρίγκιπες δεν θα περνάνε? αποκλείεται…. κι έτσι προς το παρόν λέω ο έρωτας το δράμα και η queen να συνεχίσουν να κοιμούνται, γιατί απο πιστόλι σε πιστόλι όπως πάω σουρωτήρι για μακαρόνια έγινα…!
και αφου κλείσω την παρένθεση περι έρωτα και άλλων δεινών που ανέφερες κατανόηση, αγάπη κλπ.. αποφασίζω να κάνω αυτό που έκανα πάντα γιατί κάλοι οι πρίγκιπες αλλα είναι σαν τους δράκους απλα δεν υπάρχουν! κι ετσι…γυρνάω στο fast love… και το βρήκα… για να σε βάλω στο κλίμα βέβαια αυτό με βρήκε.. .. τούμπανο… ψηλό, γυμνασμένο και το πιο σημαντικό μόνο για το καλοκαίρι εδώ… αυθόρμητος και με ακολουθούσε σε ότι μαλακία κι αν έκανα… μάλλον -κιες… γιατί δεν ήταν μία…. όμως δεν ήξερε δεν ρώταγε??? αλλα ας τα πάρω απο την αρχή…
το τούμπανο αυτό το ήξερα αλλα είχα να το δω αρκετά χρόνια, απο τότε που σπουδάζαμε μαζί στην Αγγλία… και ξαφνικά μπαμ συναντηθήκαμε τυχαία στα παλια καλοκαιρινά μας λιμέρια… Αργύρης στο όνομα… καθίσαμε λοιπόν μαζί, γελούσαμε με τα καραγκιοζιλίκια μας στην αγγλία … αφου ήδη είχα πιει τα 2 Long Island iced trip που μου έδωσες… αυτος εφερνε σφηνακια απο δω, σφηνάκια απο κει και να μην στα πολυλογό κώλος έγινα… και αφου πιάνει καταιγίδα κι εγω φοράω ένα απο τα αγαπημένα μου φορέματα μου.. ήρθε η ιδέα να περπατήσω στην θαλασσα με την βροχή… κι σαν χάφτας κι αυτός ακολούθησε… να η βροχή, να τα σφηνάκια, να τα ποτά, να τα φιλιά, να που έκλεισε το μαγαζί … να άρχισαν να φεύγουν μάλλον να του βγάζω και να πετάω δεξιά και αριστερά τις κάλτσες του, τα τσιγάρα μου, το παντελόνι του, τα παπούτσια μου… η μπλούζα του, τα κλειδιά απο το αμάξι και να κοιλιόμαστε σαν απο αρλεκιν στη βροχή, στην θάλασσα και στην άμμο, μέχρι που όλα έγιναν black …γιατι απο το τόσο αλκοολ εγώ κυρία όπως πάντα κοιμήθηκα πάνω μου… εκεί πάνω στα φιλιά .. και ο καημένος που είχαν φύγει όλοι οι φίλοι του περίμενε υπομονετικά με κρύα ρούχα μεχρι τις 11 το πρωί να ξυπνήσω κυρία και να τον πάω σπίτι…. ξύπνησα κι εγω σε μια ξαπλώστρα και μόλις άνοιξα τα μάτια μου τον είδα να ψάχνει όλα τα πράγματα μας… υπομονετικά τα έφερε μπροστά μου και μου λέει .. δεν μπορώ να βρω το παπούτσι σου…. ε έψαξα κι εγω το παπούτσι μου πουθενά.. πάει το παπούτσι πάει την μιας νύχτας το σταντ και μας έμεινε μόνο το σκαμπό με ένα παπούτσι λιγότερο!!! .. και απο το στόμα του οι μοναδικές λέξεις να βγαίνουν…πάμε τώρα (μαζί με φτέρνισμα) ??? τον πήγα σπίτι του κανα 10 χιλιόμετρα πιο πέρα και φυσικά δεν ξαναμιλήσαμε… τυχαίο?? Δεν νομίζω.... !!!
Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010
Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010
Σύνδεση με Cairo....
Vlad συνδεση με Cairo τυχάιο;
"Λίνα μη μασάς. Ξέρω ότι έχεις κορακιάσει και θέλεις το ποτάκι σου να κατέβει στο λάρυγγα, αλλά τι να κάνω και εγώ? Πόσα να αντέξει αυτό το κορμί; Εκτός από εσένα, ξέρεις πόσοι διψασμένοι είναι εκεί έξω; Να, τώρα δα είμαι στο Κάιρο. Τι κάνω στο Κάιρο; Ας πούμε ότι παραδίδω μαθήματα μπαρμανικής τέχνης στους μαχμούτηδες εδώ πέρα. Τι να κάνεις δηλαδή, αφού στην Ελλάδα η μαλακία πάει σύννεφο, είπα να απλωθώ κατά την αραπιά, που δεν χαλάνε και σαπούνι (άρχισα και τις ρατσιστικές παροιμίες).
Και έτσι, είμαι στο μαγευτικό Κάιρο, που σήμερα έχει μόνο 47 βαθμούς, και στο αεροδρόμιο με παρέλαβε Αιγύπτιος (μακρινός ανιψιός του Μαγκντί Τολμπά και δευτεροξάδελφος των αδελφών Χασάν, καθώς και κολλητός φίλος του Τουρσουνίδη), ο οποίος όχι μόνο μιλούσε ελληνικά και μου έσπασε τα αρχίδια να μιλάει σε όλη τη γαμημένη διαδρομή, αλλά για να μου δείξει και την ελληνοαιγυπτιακή φιλία, έβαλε στο repeat ένα ολόκληρο cd με ελληνικούρες άχαστες. Το «τσικουλάτα» σε 3 versions, το «έχω πετάξει μαζί σου για ένα φιλί σου» και κάτι από Νατάσα Θεοδωρίδου ρεμιξαρισμένο με εμβατήριο του αιγυπτιακού στρατού. Και επειδή στο Κάιρο είναι κάθε μέρα στο δρόμο όπως Χαλκιδική-επιστροφή-Σαββατοκύριακο, να, έφτασα στο ξενοδοχείο με όρχεις-τσουρέκια, αλλά τουλάχιστον αν παίξει κάνα τραπεζάκι-μπουζούκι και πει ο τραγουδιάρης «δικό σας», αρπάζω με πλονζόν το μικρόφωνο και χύνω όλους τους στίχους από όλους τους αμανέδες.
Τεσπα. Η ουσία είναι ότι είμαι στο ξενοδοχείο, βλέπω το ποτάμι (όχι τον Λουδία) και ρουφάω τον καυτό αέρα της ερήμου. Αλλά επειδή δεν είμαι η αλεπού-τσα της ερήμου, θα ασχοληθώ μετά τον απαραίτητο πρόλογο με σένα ρε Λίνα, αφού όμως πρώτα σε σερβίρω ένα long-island ice tea για να έρθεις στα ίσα σου.
Long island ice tea. Το ποτό του φτωχού. Με 2 τέτοια κάνεις ωραίο κεφάλι και δεν χρειάζεται να ξεπαραδιάζεσαι. Ρίχνεις μέσα όλα τα άσπρα ποτά, βάζεις και λίγο λεμονάκι να ξινίσει, και καλό ταξίδι. Τώρα λοιπόν που ήδη μετανιώνεις για αυτή τη μαλακία που πίνεις, νομίζω είναι η κατάλληλη ώρα να σου πω ότι οι περιπέτειες σου θα συνεχιστούν για πολύ καιρό ακόμη αφού χωρίς αυτές δεν μπορείς να ζήσεις και μέσα σου κρύβεις μια drama queen που αναζητά συνεχώς την ευτυχία και τα έντονα συναισθήματα, αλλά «όλως τυχαίως» πέφτεις πάντα σε κουλές περιπτώσεις. Αν μάλιστα φέρω τον αριθμολόγο από το 11888 σίγουρα θα σου αποδείξει ότι δεν είναι τυχαίο. Εκτός και αν κόλλησες στο τζιπ με αυτό τον τύπο…
Μπάϊ δε γουέι, ευκαιρίας δοθείσης, θα ήθελα να πω σε όλους εκεί έξω που ξαφνικά έχουν κολλήσει και χρησιμοποιούν τη φράση «τυχαίο; Δε νομίζω», ότι δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι είναι τεράστιοι μαλάκες και απίστευτοι μπούφοι, και πως δεν γίνεται επί ένα ολόκληρο καλοκαίρι να ακούω τόσο στην πόλη όσο και στις παραλίες αυτή τη φράση από όλους και όλες.
Το λοιπόν, τώρα που έκραξα και ηρέμησα, θα σε συμβούλευα να χαλαρώσεις και να απολαμβάνεις τις παταγώδεις αποτυχίες σου να βρεις τον έρωτα, την αγάπη και την συνεννόηση. Κάτι τέτοιο δεν ψάχνεις υποτίθεται; Κάτι τέτοιο δεν ψάχνουνε όλοι; Ε, τον πούλο, δεν γίνεται να ψάχνουν κάτι όλοι και να το βρούνε όλοι. Αντιλαβού; Ενιγουέι, ήρθε η ώρα να σε αποχαιρετήσω γιατί ήρθε ο οδηγός που θα με γυρίσει στην πατρίδα. Όχι για πολύ όμως, αφού την άλλη εβδομάδα πάλι συνδέομαι με Κάιρο και συνεχίζω να ομφαλοσκοπώ σε ένα διαφορετικό κόσμο, και να παθαίνω κατάθλιψη βλέποντας τα δικά μας χάλια.
Κοίτα κάτι πράγματα όμως, πάλι ήρθε ο ίδιος Αιγύπτιος και πάλι βάζει το ίδιο cd με το «τσικουλάτα» σε 3 versions! Τυχαίο; Δε νομίζω!
Δεν θα σε αφήσω έτσι όμως, είπαμε, μουσική παιδεία πάνω απ' όλα. Τσίμπα το κομματάκι αυτό, από τα αγαπημένα μου. Ma'alsalam""
"Λίνα μη μασάς. Ξέρω ότι έχεις κορακιάσει και θέλεις το ποτάκι σου να κατέβει στο λάρυγγα, αλλά τι να κάνω και εγώ? Πόσα να αντέξει αυτό το κορμί; Εκτός από εσένα, ξέρεις πόσοι διψασμένοι είναι εκεί έξω; Να, τώρα δα είμαι στο Κάιρο. Τι κάνω στο Κάιρο; Ας πούμε ότι παραδίδω μαθήματα μπαρμανικής τέχνης στους μαχμούτηδες εδώ πέρα. Τι να κάνεις δηλαδή, αφού στην Ελλάδα η μαλακία πάει σύννεφο, είπα να απλωθώ κατά την αραπιά, που δεν χαλάνε και σαπούνι (άρχισα και τις ρατσιστικές παροιμίες).
Και έτσι, είμαι στο μαγευτικό Κάιρο, που σήμερα έχει μόνο 47 βαθμούς, και στο αεροδρόμιο με παρέλαβε Αιγύπτιος (μακρινός ανιψιός του Μαγκντί Τολμπά και δευτεροξάδελφος των αδελφών Χασάν, καθώς και κολλητός φίλος του Τουρσουνίδη), ο οποίος όχι μόνο μιλούσε ελληνικά και μου έσπασε τα αρχίδια να μιλάει σε όλη τη γαμημένη διαδρομή, αλλά για να μου δείξει και την ελληνοαιγυπτιακή φιλία, έβαλε στο repeat ένα ολόκληρο cd με ελληνικούρες άχαστες. Το «τσικουλάτα» σε 3 versions, το «έχω πετάξει μαζί σου για ένα φιλί σου» και κάτι από Νατάσα Θεοδωρίδου ρεμιξαρισμένο με εμβατήριο του αιγυπτιακού στρατού. Και επειδή στο Κάιρο είναι κάθε μέρα στο δρόμο όπως Χαλκιδική-επιστροφή-Σαββατοκύριακο, να, έφτασα στο ξενοδοχείο με όρχεις-τσουρέκια, αλλά τουλάχιστον αν παίξει κάνα τραπεζάκι-μπουζούκι και πει ο τραγουδιάρης «δικό σας», αρπάζω με πλονζόν το μικρόφωνο και χύνω όλους τους στίχους από όλους τους αμανέδες.
Τεσπα. Η ουσία είναι ότι είμαι στο ξενοδοχείο, βλέπω το ποτάμι (όχι τον Λουδία) και ρουφάω τον καυτό αέρα της ερήμου. Αλλά επειδή δεν είμαι η αλεπού-τσα της ερήμου, θα ασχοληθώ μετά τον απαραίτητο πρόλογο με σένα ρε Λίνα, αφού όμως πρώτα σε σερβίρω ένα long-island ice tea για να έρθεις στα ίσα σου.
Long island ice tea. Το ποτό του φτωχού. Με 2 τέτοια κάνεις ωραίο κεφάλι και δεν χρειάζεται να ξεπαραδιάζεσαι. Ρίχνεις μέσα όλα τα άσπρα ποτά, βάζεις και λίγο λεμονάκι να ξινίσει, και καλό ταξίδι. Τώρα λοιπόν που ήδη μετανιώνεις για αυτή τη μαλακία που πίνεις, νομίζω είναι η κατάλληλη ώρα να σου πω ότι οι περιπέτειες σου θα συνεχιστούν για πολύ καιρό ακόμη αφού χωρίς αυτές δεν μπορείς να ζήσεις και μέσα σου κρύβεις μια drama queen που αναζητά συνεχώς την ευτυχία και τα έντονα συναισθήματα, αλλά «όλως τυχαίως» πέφτεις πάντα σε κουλές περιπτώσεις. Αν μάλιστα φέρω τον αριθμολόγο από το 11888 σίγουρα θα σου αποδείξει ότι δεν είναι τυχαίο. Εκτός και αν κόλλησες στο τζιπ με αυτό τον τύπο…
Μπάϊ δε γουέι, ευκαιρίας δοθείσης, θα ήθελα να πω σε όλους εκεί έξω που ξαφνικά έχουν κολλήσει και χρησιμοποιούν τη φράση «τυχαίο; Δε νομίζω», ότι δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι είναι τεράστιοι μαλάκες και απίστευτοι μπούφοι, και πως δεν γίνεται επί ένα ολόκληρο καλοκαίρι να ακούω τόσο στην πόλη όσο και στις παραλίες αυτή τη φράση από όλους και όλες.
Το λοιπόν, τώρα που έκραξα και ηρέμησα, θα σε συμβούλευα να χαλαρώσεις και να απολαμβάνεις τις παταγώδεις αποτυχίες σου να βρεις τον έρωτα, την αγάπη και την συνεννόηση. Κάτι τέτοιο δεν ψάχνεις υποτίθεται; Κάτι τέτοιο δεν ψάχνουνε όλοι; Ε, τον πούλο, δεν γίνεται να ψάχνουν κάτι όλοι και να το βρούνε όλοι. Αντιλαβού; Ενιγουέι, ήρθε η ώρα να σε αποχαιρετήσω γιατί ήρθε ο οδηγός που θα με γυρίσει στην πατρίδα. Όχι για πολύ όμως, αφού την άλλη εβδομάδα πάλι συνδέομαι με Κάιρο και συνεχίζω να ομφαλοσκοπώ σε ένα διαφορετικό κόσμο, και να παθαίνω κατάθλιψη βλέποντας τα δικά μας χάλια.
Κοίτα κάτι πράγματα όμως, πάλι ήρθε ο ίδιος Αιγύπτιος και πάλι βάζει το ίδιο cd με το «τσικουλάτα» σε 3 versions! Τυχαίο; Δε νομίζω!
Δεν θα σε αφήσω έτσι όμως, είπαμε, μουσική παιδεία πάνω απ' όλα. Τσίμπα το κομματάκι αυτό, από τα αγαπημένα μου. Ma'alsalam""
Δευτέρα 14 Ιουνίου 2010
Marsenne Prime, οι παράμετροι και η βρωμούσα!
Nostravia my friend Vlad και γουελκαμ μπακ…….....τωρα που ακριβώς βρίσκεσαι δεν μας είπες, ασε που είναι πληροφορία λίγης σημασίας… αφού ξέρω οτι καλοπερνας!!!
Κι ενώ εσύ είχες ένα φόβο προς την εξουσία, εγώ πάντα την είχα γραμμένη.. ξέρεις απο τότε που προσπαθούσα να βρώ τον alf… ε απο τότε προσπαθούσα να λύσω κι όλα τα προβλήματα μου με μαθηματικές πράξεις… αλλά το οξύμορο ξέρεις πιο ήταν??? οτι ακολούθησα θεωρητική κατεύθυνση … ποτέ δεν κατάλαβα γιατι…???
Κι ενώ εσύ μ' εκραζες που σου έγραφα τις παραγγελίες στα κίτρινα post - it λες και έγραφα για πολιχνιώτικα ξερά (τξ. τον. με στιμ. λεμ. και μια φατσούλα δίπλα για να σε καλοπιάνω) και απο την άλλη γελούσες με τους εβδομαδιαίους μου έρωτες.. γιατι παραπάνω δεν κρατούσαν.. εγω στο μεταξύ άφηνα τον εγκέφαλο μου ελευθερο να βρει τον αλγόριθμο που θα εφαρμόζεται στους εβδομαδιαίους και μη, έρωτες για να βγαίνω σώα και αβλαβή… αντε το πολυ πολυ με κανεναν ραγισμενο πλευρο, που χρειάζετε βαρια βαρια κανα μήνα μελόδραμα (παντα απολάμβανες το μελόδραμα μου γιατι μ' εκανες συνέχεια φέσι και κοπροσκυλιάζαμε στα γύρω παρακμιακά μαγαζια της "σαν την χαλκιδική δεν έχει" και γινόμασταν ρεζίλι)… κι εγω τα κατάφερα δεν μπορείς να πεις… Βασική έννοια του αλγόριθμου… δίνει λύσεις σε προβλήματα με x μεταβλητές εφ 'όσον τηρούνται διαδοχικά η σειρά διαδοχικών ενεργειών που έχουν καθοριστεί ( η x μεταβλητή ειναι στην περίπτωση αυτή ο οποισδήποτε μινι έρωτας … αυτο το μινι ειναι σαν μινι μπαρ διασκεδαση για όσο έχω διαμονή στο ξενοδοχείο)
Ετσι λοιπόν έχουμε και λέμε η επιτυχία του αλγόριθμου μου
- Διατύπωση του προβλήματος: τι θέλω απο αυτόν?
- Κατανόηση του προβλήματος: αλήθεια.. τι ακριβως θέλω απο αυτόν??? συμπίπτει με τα δικα του θέλω?
- Παραμετροι λύσης προβλήματος: a) TRUE: ναι προχώρα b) FALSE: άντε πάνε να δουμε πώς θα βγείς απο εκεί… προσοχή το πολύ πολύ κανα πλευρο… είτε εσυ είτε η μεταβλητή... χρόνος ανάρρωσης: το πολύ ένας μήνας
Ετσι γνώρισα το μαθηματικό… πριν 9 χρονια…
η δευτερη χρονια που δουλεύαμε μαζί… έσενα λέω Vlad...
κι ενώ εγώ προσπαθούσα να εφαρμόσω τον αλγοριθμο μου, αυτός απέτυχε παταγωδός γιατί δεν πήρα υπ' όψιν μου μια παράμετρο… οτι σε αυτην την περίπτωση κόλησε λόγο έλειψης πολυπλοκότητας και δημιούργησε κάψιμο τον ονομαζόμενων tracks στον σκληρο και ολικό κόλλημα στην κεντρική μονάδα επεξεργασίας ή αλλιώς CPU ή αλλιώς τα εγκεφαλικά μου κύτταρα…
κι ενω εσυ έτρωγες την υπέροχη (υποθέτω ) σκοπελίτικη τυρόπιτα εγώ έφαγα μια ντόπια χιλόπιτα με την εκφραση "συγνώμη λάθος, δεν έπρεπε να το κάνω ποτε αυτό άλλωστε δεν βγαίνει πουθενά σε περνάω 13 ολόκληρα χρόνια" …. και έτσι χρειάστηκα να κάνω φορματ πίνοντας οτι έβαζες, και αφου με κορόιδεψες αρκετα… κατάλαβα οτι ήρθε ο καιρός επισκεύης της κεντρικής μονάδας επεξεργασίας….
κ ετσι ορκισμένη οτι τέρμα το κάψιμο, μπλέχτηκα κι εγώ με τον Merssene Prime….
πρώτα ο Ευκλείδης τα ξεκίνησε όλα για να ξέρετε, οπού ενθουσιάστηκε και απέδειξε οτι οι πρώτοι αριθμοί (φυσικόι αριθμοι μεγαλύτεροι της μονάδας) έχουν άπειρο πλήθος ( αριθμοί χωρίς όρια).
Στην πορεία ενθουσιάστηκαν και μελέτησαν πολύ, οταν όμως marin mersenne πήρε τις αρχές του Ευκλείδη και δημιούργησε έναν αυξανονόμενο διαδόχικό πίνακα με prime numbers που ονομάστηκε Marsenne Prime, που όμως κατα το ήμιση είναι σωστός… τωρα θα μου πείς .. τι μας νοιάζουν όλα αυτα??? μισο και τελειώνω… στην πορεία ιδρυθηκε το 1997 μια εταιρεία αποκλειστηκα για τον mersenne prime… και χρησιμοποιήτε στο αποδοτικότερο σχεδιασμό αρχιτεκτονικής κεντρικού συστήματος μιας υπολογιστικής μηχανης ….. εχουμε κι λέμε… αναβάθμιση του κεντρικού συστήματος, ασφαλέστερη λειτουργία των ενεργειών του εγκεφάλου μου… ακου λιγό: ναι ναι ΣΙΓΟΥΡΑΑΑΑΑΑΑ!!!
Οσο κι αν αναβάθμισα το κεντρικο μου σύστημα και η αρχιτεκτονική των εγκεφαλικών μου ενεργειών είναι μια προς μια μετρημενες… υπάρχει ένας παράγοντας που δεν τον σκέφτηκα… Η αντιμετώπιση του ιδιου προβληματος μετά απο 9 χρόνια… και τσουπ… η καρδια πιο γρήγορα, τα γόνατα κομμένα.... και νατο και το πέσιμο…
αυτος: "είσαι με κανέναν??? θα ήθελες να βρεθούμε??"
μέσα μου ούρλιαζε η CPU "πες οχι, υπάρχει άλλος, πες όχι"
… κι ο πιο λογικός ανθρωπος που θα έτρωγε τετοια παπάρα στο παρελθόν, ΟΧΙ θα έλεγε.. ε δεν νομιζω να ήθελε να την ξαναφάει…
Εγω πάλι… ναι!!! πηγα για να ξαναφάω χιλόπιτα … καλά προετοιμασμένη όμως… η χιλόπιτα βέβαια ήρθε απο φυσικούς παράγοντες που δεν είχαν να κάνουν με μένα…. μμμμ εν μερη τουλάχιστον… ομως η χιλόπιτα έναι χιλόπιτα σε όλα τα συστήματα: διαδικό, δεκαδικο δεκαεξαδικο….
Ετσι κανονίστηκε μετα απο μια ακολουθία εξόδων να περάσουμε ένα ρομαντικό γουικεντ μαζί… στο σπιτι μου στην εξοχή… ετοίμασα κεριά κρασια φαγητα ατμοσφαιρα… ολα τα καλούδια…
ξεκινήσαμε με τα παιχνίδια στην θαλασσα… στα πολυ φανταχτερά…. λασπόλουτρα που αντί να κολύμπαμε στο απέραντο γαλάζιο κολυμπούσαμε στον ατέλειωτο βούρκο που κόλλησε το τζιπ μου και βάλτωσε… λάσπες παντου … εγω οδηγούσα .. αυτος σκουντούσε… και το αντίθετο λόγο οτι είχε και μια ηλικία… ρομαντικό τοπιο.. απο τις 2 το μεσημέρι είχε φτάσει 7 το απογευμα και σπρώξε απο δω… σούρουπο ήρθε.. και σπρώξε απο κεί… κανεις στο δρομο μονο εμεις… προσπαθώντας να ξεβαλτώσουμε…
μέχρι και τα πουλιά απο τον υδροβιότοπο με κοιτούσαν με υφος "καλά βρε κορίτσι μου έβρεξε .. δεν ήξερες? δεν ρώταγες??? εμ.. δεν ρώτησα… επιτέλους βγήκαμε … το πρώτο καταστροφικό συμβαν έφερε την θερμοκρασία ανάμεσά μας στου 0 βαθμους κελσίου … το οποιο μεχρι στιγμης ήταν ικανοποιητικό…
ε με τα πολλά και με τα λίγα φτάνουμε σπιτι.. κήπος, υψηλή γαστρονομία και φυσικά κρασι.. στο δεύτερο μπουκάλι αρχίσε η θερμοκρασία να αναιβένει επικύνδινα και πριν παμε να την πέσουμε… στην τελευταία γουλια σηκώνω το ποτήρι πίνω ασπρο πάτο και σε κλάσματα δευτερολέπτου πέφτει στο ποτήρι και απευθείας στο λαρυγγι μου μια βρωμούσα, ξέρετε αυτα τα ζωύφια που αμα τα ακουμπήσεις βρωμάνε.. ε τώρα ενα απο αυτα κολύμπησε στο γαστρικό υγρο του στομαχιού μου, μπροστα στα ματια της x … μεταβλητης οντότητας φτάνοντας μεταξύ μας, θερμοκρασίες ψύχους -273 και κάτι ψιλα….
κι ετσι το βράδι που περασαμε ήταν….. σαν τις δόσεις του ΔΝΤ, στην πρώτη δόση η τσόντα της Τζούλιας, στην δεύτερη δόση η τσόντα της Δούβλης και τώρα που ετοιμάζονται για την τρίτη??? κουνούπια που, μας εγαμήσανε ή όπως λένε οι φίλοι μου απο τα νότια - γαμαγανε ολο το βράδι…. κι αυτο ήταν το μόνο σεξ που διαδραματίστηκε… όσο για τον μαθηματικό γυρνώντας στην πόλη μου λέει: " θα σου τηλέφωνήσω …. σύντομα" κι απαντάω:"ΣΙΓΟΥΡΑΑΑΑΑΑΑΑ"
αντε βάλε κατι βαρύ να γλεντήσει η βρωμούσα.....
Κι ενώ εσύ είχες ένα φόβο προς την εξουσία, εγώ πάντα την είχα γραμμένη.. ξέρεις απο τότε που προσπαθούσα να βρώ τον alf… ε απο τότε προσπαθούσα να λύσω κι όλα τα προβλήματα μου με μαθηματικές πράξεις… αλλά το οξύμορο ξέρεις πιο ήταν??? οτι ακολούθησα θεωρητική κατεύθυνση … ποτέ δεν κατάλαβα γιατι…???
Κι ενώ εσύ μ' εκραζες που σου έγραφα τις παραγγελίες στα κίτρινα post - it λες και έγραφα για πολιχνιώτικα ξερά (τξ. τον. με στιμ. λεμ. και μια φατσούλα δίπλα για να σε καλοπιάνω) και απο την άλλη γελούσες με τους εβδομαδιαίους μου έρωτες.. γιατι παραπάνω δεν κρατούσαν.. εγω στο μεταξύ άφηνα τον εγκέφαλο μου ελευθερο να βρει τον αλγόριθμο που θα εφαρμόζεται στους εβδομαδιαίους και μη, έρωτες για να βγαίνω σώα και αβλαβή… αντε το πολυ πολυ με κανεναν ραγισμενο πλευρο, που χρειάζετε βαρια βαρια κανα μήνα μελόδραμα (παντα απολάμβανες το μελόδραμα μου γιατι μ' εκανες συνέχεια φέσι και κοπροσκυλιάζαμε στα γύρω παρακμιακά μαγαζια της "σαν την χαλκιδική δεν έχει" και γινόμασταν ρεζίλι)… κι εγω τα κατάφερα δεν μπορείς να πεις… Βασική έννοια του αλγόριθμου… δίνει λύσεις σε προβλήματα με x μεταβλητές εφ 'όσον τηρούνται διαδοχικά η σειρά διαδοχικών ενεργειών που έχουν καθοριστεί ( η x μεταβλητή ειναι στην περίπτωση αυτή ο οποισδήποτε μινι έρωτας … αυτο το μινι ειναι σαν μινι μπαρ διασκεδαση για όσο έχω διαμονή στο ξενοδοχείο)
Ετσι λοιπόν έχουμε και λέμε η επιτυχία του αλγόριθμου μου
- Διατύπωση του προβλήματος: τι θέλω απο αυτόν?
- Κατανόηση του προβλήματος: αλήθεια.. τι ακριβως θέλω απο αυτόν??? συμπίπτει με τα δικα του θέλω?
- Παραμετροι λύσης προβλήματος: a) TRUE: ναι προχώρα b) FALSE: άντε πάνε να δουμε πώς θα βγείς απο εκεί… προσοχή το πολύ πολύ κανα πλευρο… είτε εσυ είτε η μεταβλητή... χρόνος ανάρρωσης: το πολύ ένας μήνας
Ετσι γνώρισα το μαθηματικό… πριν 9 χρονια…
η δευτερη χρονια που δουλεύαμε μαζί… έσενα λέω Vlad...
κι ενώ εγώ προσπαθούσα να εφαρμόσω τον αλγοριθμο μου, αυτός απέτυχε παταγωδός γιατί δεν πήρα υπ' όψιν μου μια παράμετρο… οτι σε αυτην την περίπτωση κόλησε λόγο έλειψης πολυπλοκότητας και δημιούργησε κάψιμο τον ονομαζόμενων tracks στον σκληρο και ολικό κόλλημα στην κεντρική μονάδα επεξεργασίας ή αλλιώς CPU ή αλλιώς τα εγκεφαλικά μου κύτταρα…
κι ενω εσυ έτρωγες την υπέροχη (υποθέτω ) σκοπελίτικη τυρόπιτα εγώ έφαγα μια ντόπια χιλόπιτα με την εκφραση "συγνώμη λάθος, δεν έπρεπε να το κάνω ποτε αυτό άλλωστε δεν βγαίνει πουθενά σε περνάω 13 ολόκληρα χρόνια" …. και έτσι χρειάστηκα να κάνω φορματ πίνοντας οτι έβαζες, και αφου με κορόιδεψες αρκετα… κατάλαβα οτι ήρθε ο καιρός επισκεύης της κεντρικής μονάδας επεξεργασίας….
κ ετσι ορκισμένη οτι τέρμα το κάψιμο, μπλέχτηκα κι εγώ με τον Merssene Prime….
πρώτα ο Ευκλείδης τα ξεκίνησε όλα για να ξέρετε, οπού ενθουσιάστηκε και απέδειξε οτι οι πρώτοι αριθμοί (φυσικόι αριθμοι μεγαλύτεροι της μονάδας) έχουν άπειρο πλήθος ( αριθμοί χωρίς όρια).
Στην πορεία ενθουσιάστηκαν και μελέτησαν πολύ, οταν όμως marin mersenne πήρε τις αρχές του Ευκλείδη και δημιούργησε έναν αυξανονόμενο διαδόχικό πίνακα με prime numbers που ονομάστηκε Marsenne Prime, που όμως κατα το ήμιση είναι σωστός… τωρα θα μου πείς .. τι μας νοιάζουν όλα αυτα??? μισο και τελειώνω… στην πορεία ιδρυθηκε το 1997 μια εταιρεία αποκλειστηκα για τον mersenne prime… και χρησιμοποιήτε στο αποδοτικότερο σχεδιασμό αρχιτεκτονικής κεντρικού συστήματος μιας υπολογιστικής μηχανης ….. εχουμε κι λέμε… αναβάθμιση του κεντρικού συστήματος, ασφαλέστερη λειτουργία των ενεργειών του εγκεφάλου μου… ακου λιγό: ναι ναι ΣΙΓΟΥΡΑΑΑΑΑΑΑ!!!
Οσο κι αν αναβάθμισα το κεντρικο μου σύστημα και η αρχιτεκτονική των εγκεφαλικών μου ενεργειών είναι μια προς μια μετρημενες… υπάρχει ένας παράγοντας που δεν τον σκέφτηκα… Η αντιμετώπιση του ιδιου προβληματος μετά απο 9 χρόνια… και τσουπ… η καρδια πιο γρήγορα, τα γόνατα κομμένα.... και νατο και το πέσιμο…
αυτος: "είσαι με κανέναν??? θα ήθελες να βρεθούμε??"
μέσα μου ούρλιαζε η CPU "πες οχι, υπάρχει άλλος, πες όχι"
… κι ο πιο λογικός ανθρωπος που θα έτρωγε τετοια παπάρα στο παρελθόν, ΟΧΙ θα έλεγε.. ε δεν νομιζω να ήθελε να την ξαναφάει…
Εγω πάλι… ναι!!! πηγα για να ξαναφάω χιλόπιτα … καλά προετοιμασμένη όμως… η χιλόπιτα βέβαια ήρθε απο φυσικούς παράγοντες που δεν είχαν να κάνουν με μένα…. μμμμ εν μερη τουλάχιστον… ομως η χιλόπιτα έναι χιλόπιτα σε όλα τα συστήματα: διαδικό, δεκαδικο δεκαεξαδικο….
Ετσι κανονίστηκε μετα απο μια ακολουθία εξόδων να περάσουμε ένα ρομαντικό γουικεντ μαζί… στο σπιτι μου στην εξοχή… ετοίμασα κεριά κρασια φαγητα ατμοσφαιρα… ολα τα καλούδια…
ξεκινήσαμε με τα παιχνίδια στην θαλασσα… στα πολυ φανταχτερά…. λασπόλουτρα που αντί να κολύμπαμε στο απέραντο γαλάζιο κολυμπούσαμε στον ατέλειωτο βούρκο που κόλλησε το τζιπ μου και βάλτωσε… λάσπες παντου … εγω οδηγούσα .. αυτος σκουντούσε… και το αντίθετο λόγο οτι είχε και μια ηλικία… ρομαντικό τοπιο.. απο τις 2 το μεσημέρι είχε φτάσει 7 το απογευμα και σπρώξε απο δω… σούρουπο ήρθε.. και σπρώξε απο κεί… κανεις στο δρομο μονο εμεις… προσπαθώντας να ξεβαλτώσουμε…
μέχρι και τα πουλιά απο τον υδροβιότοπο με κοιτούσαν με υφος "καλά βρε κορίτσι μου έβρεξε .. δεν ήξερες? δεν ρώταγες??? εμ.. δεν ρώτησα… επιτέλους βγήκαμε … το πρώτο καταστροφικό συμβαν έφερε την θερμοκρασία ανάμεσά μας στου 0 βαθμους κελσίου … το οποιο μεχρι στιγμης ήταν ικανοποιητικό…
ε με τα πολλά και με τα λίγα φτάνουμε σπιτι.. κήπος, υψηλή γαστρονομία και φυσικά κρασι.. στο δεύτερο μπουκάλι αρχίσε η θερμοκρασία να αναιβένει επικύνδινα και πριν παμε να την πέσουμε… στην τελευταία γουλια σηκώνω το ποτήρι πίνω ασπρο πάτο και σε κλάσματα δευτερολέπτου πέφτει στο ποτήρι και απευθείας στο λαρυγγι μου μια βρωμούσα, ξέρετε αυτα τα ζωύφια που αμα τα ακουμπήσεις βρωμάνε.. ε τώρα ενα απο αυτα κολύμπησε στο γαστρικό υγρο του στομαχιού μου, μπροστα στα ματια της x … μεταβλητης οντότητας φτάνοντας μεταξύ μας, θερμοκρασίες ψύχους -273 και κάτι ψιλα….
κι ετσι το βράδι που περασαμε ήταν….. σαν τις δόσεις του ΔΝΤ, στην πρώτη δόση η τσόντα της Τζούλιας, στην δεύτερη δόση η τσόντα της Δούβλης και τώρα που ετοιμάζονται για την τρίτη??? κουνούπια που, μας εγαμήσανε ή όπως λένε οι φίλοι μου απο τα νότια - γαμαγανε ολο το βράδι…. κι αυτο ήταν το μόνο σεξ που διαδραματίστηκε… όσο για τον μαθηματικό γυρνώντας στην πόλη μου λέει: " θα σου τηλέφωνήσω …. σύντομα" κι απαντάω:"ΣΙΓΟΥΡΑΑΑΑΑΑΑΑ"
αντε βάλε κατι βαρύ να γλεντήσει η βρωμούσα.....
Τρίτη 8 Ιουνίου 2010
Η εμφάνιση και ο χαιρετισμος... και ο σφήνος
Απο δω και στο εξής, αφού έγινε η κατάλληλη εισαγωγή για τον χαραστήρα και την συμπεριφορά του Vlad, δια μέσου των ματιών της Λίνας, κι όπως λέει και μια λαΪκή ρύση: δώσε μου τα μάτια σου να δω τι βλέπεις... τώρα πια παρουσιάζεται κι ο ίδιος για να σας πει τα δικά του... so enjoy.
Vlad:
"γεια και χαρά σας παιδιά. Είμαι ο Βλάντ ο μπάρμαν, σε περίπτωση που δεν με ξέρετε δηλαδή.Για όσους δεν με ξέρετε πάντως, το μόνο που αρκεί να γνωρίζετε είναι οτι είμαι φίλος της Λίνας και ξέρω ορθογραφία. Τώρα, αν είστε από εκείνους τους σπασοκλαμπάνιες που αναρωτιέστε πως γίνεται να είμαι φίλος της Λίνας και να ξέρω ορθογραφία (ορθογραφία, μια λέξη άγνωστη για τη Λίνα), ε, μην το ψάχνετε και πολυ γιατί δεν θα βρείτε άκρη. Απλά μικρός ήμουν λίγο φλώρος και επειδή είχα και ένα φόβο προς την εξουσία, έτσι όπως την ενσάρκωνε η δασκάλα μου (οχι με τα χρυσά μαλλιά, και ούτε καν με τον ωραίο κώλο, ένα τεράστιο μπάζο ήταν αλλά δεν πειράζει, για δασκάλα την πήρανε τότε, όχι για χορεύτρια) μάθαινα γράμματα και δεν κοιτούσα να επικοινωνήσω με τον Άλφ τον εξωγήινο όπως η φίλη μου. Άλλωστε, τα γράμματα μου χρειάστηκαν στην μετέπειτα επαγγελματική πορεία μου και όταν έγινα μπάρμαν ήμουν ο μοναδικός που μπορούσα να γράψω στις παραγγελίες ολόκληρο το ποτό (τζιν τόνικ και οχι τζι.τι. λές και μιλάμε για το καινούριο αμάξι που έχει πειραγμένο αμορτισέρ). Μ'αυτά και με εκείνα (ίσως και με τα άλλα και τα παρ'άλλα) από απλός μπάρμαν έγινα σύνθετος μπάρμαν, και έτσι κατέληξα να κάνω διακοπές σε μπιτσόμπαρα, γιατί έχω και μια επαγελματική διαστροφή και θέλω να είμαι κοντά στο γραφείο μου. Τώρα λοιπόν, που σας παρουσίασα και το βιογραφικό μου, νομίζω είναι ώρα να βγάλω την πρώτη γύρα σφηνάκια. Γιατί έτσι είμαι εγώ, καταστασάκιας και ξέρω γω. Αυτά τα ξέρω γω και τα κλάιν θα τα ακούτε συχνά γιατί αποτελούν ένα παιδικό μου βίωμα. Μεγάλωσα μέσα στα μπάρ και το μόνο που άκουγα ήταν 'έο', "πσσσσσσσ", ¨"κλάιν σε λέω", "πιάσε ένα τζόνι ξέρω γω'. Αν δεν ξέρεις εσύ ρε μαλάκα, ποιός ξέρει τότε; Τέσπα (άλλη μια παγκόσμια λέξη), τσιμπήστε τώρα από ένα σφηνάκι καρπούζι (ξεκινάω με καγκουριά γιατί μάλλον μιλάω σε κάγκουρες) και στην υγειά σας ρε μπαγάσηδες. Λίνα δεν θα πιείς; Έλα μην τρελαίνεσαι, ένα σφηνάκι είναι.
Αλλά δεν θα σας αφήσω ξεροσφύρι, μαζί με τον σφήνο θα σας παίξω και λίγο μούζικα να γουστάρετε. Την ιδέα την έκλεψα από ένα τύπο στην Σκόπελο όπου είχα βρεθεί με ένα ιστιοπλοϊκό να περάσω το Πάσχα, αλλά ο γαμημένος ο καιρός ήταν τέτοιος που τελικά έκανα Χριστούγεννα και νόμιζα ότι θα σκάσει ο Γιωργάκης ο Μιχαήλ από κανά στενό και θα τραγούδάει το "Last Christmas" ενώ ταυτόχρονα μασάει και μια σκοπελίτικη τυρόπιτα για να ζεσταθεί. Τεσπά, η ουσία είναι ότι έσκασα μύτη σε ένα μπαράκι να πιώ καμμιά γουλιά από το νερό που καίει και να ζεσταθώ, και πετυχαίνω τον άνθρωπο-ορχήστρα, ένα τύπο που αν είχε η χώρα άλλους δέκα σαν αυτόν, θα είμασταν η πιο δυνατή οικονομία στον κόσμο και οι Γερμανοί θα μας σαλιώνανε τους όρχεις και θα μας θαυμάζανε. Προς το παρόν λυσσασμένοι ελληναράδες, αρκεστείτε να σας σαλιώσει τους όρχεις καμιά γερμανίδα μπουμπούκα και να είστε περήφανοι ρε, άλλωστε, οι έλληνες στις δύσκολες στιγμές φαίνονται, τότε που όταν όλα πάνε σκατά, βγάζουμε τα μάτια μας πιο γρήγορα. Aλλά να, επειδή ο κάθε ελληναράς την έχει δεί και πολιτική προσωπικότητα, παρασύρθηκα και δεν τελείωσα για τον άνθρωπο-ορχήστρα. Ο τύπος ήταν πίσω από τή μπάρα και σέρβιρε, καπάκι πεταγόταν να αλλάξει μουσική, στο ενδιάμεσο έπαιρνε παραγγελίες από τα τραπέζια, και όταν για λίγο τον έχανε το μάτι μου, σίγουρα άδειαζε τους κάδους από τα κωλόχαρτα στις τουαλέτες (ή μάλλον έβαζε τα κωλόχαρτα μέσα στον κάδο αφού πλέον η συντριπτική πλειοψηφία των θαμώνων στα μπάρ, δεν πατάνε καν το χερούλι στον κάδο και τα πετάνε όπου βρουν - δείγμα της ευγενικής τους καταγωγής και της απέχθειας προς την τήρηση των τόσο βαρετών και αχρείαστων κανόνων υγιεινής). Και να λοιπόν, βλέποντας τον τύπο που έκανε με τη μια 4 μεροκάματα, σκέφτηκα, κάτσε ρε δικέ μου, δηλαδή τώρα ο καραφλοκόρακας θα μας την βγεί και Tiesto; Ίσα μωρή σκοπελίτικη χαμούρα, εμείς εκτός από μαρτίνια και καϊπιρόσκες έχουμε και μουσική παιδεία και την έχουμε ανεκμετάλλευτη, σαν τα κοιτάσματα πετρελαίου στη Θάσο, που ο Χαρδαβέλας πιστεύει ότι από κάτω κρύβονται ίσα με 300 βενζινάδικα και από καθαρή τύχη και από κάτι συνομωσίες, το εθνικό μας ένδυμα είναι η φουστανέλα και όχι η κελεμπία. Άρα, από τούδε και στο εξής, μαζί με το σφηνάκι θα σας κερνάω και μια μουσική, για να μην ξεχνιόμαστε. Πάρτε για αρχή Kings of Convenience - Iive long, έτσι για να κατέβει ο σφήνος, και μόλις βρέξτε το λαρρύγγι σας, καθήστε να σας πω τις ιστορίες μου. Ε ναι ρε εξυπνάκηδες, εννοείται ότι είναι αγαπημένο κομμάτι. Roxette θα σας βάλω άλλη φορά."
Σάββατο 5 Ιουνίου 2010
Ο Βλαντ, το Περού η Βολιβία και ανάμεσα σε όλα αυτά η λίμνη.. Τιτικάκα
Λίνα: "Πέρασαν 4 μήνες για να πω τις τελευταίες ιστορίες μου… αλλα αυτό εγινε γιατι έχασα το Βλαντ για 4 μήνες και κόπηκαν οι 'ψυχραιμίες' και οι εξομολογήσεις μου στον φίλο που καταλαβαίνει και κατανοεί 100% το χιούμορ και τον αυθορμητισμό μου και vice versa ή αλλιώς και ανάποδα… μόνο που ο αυθορμητισμός και ο Βλάντ περπατάνε παράλληλα κι όλα είναι ακατάλληλα για να σμιξουνε πάλι (άσμα σφακιανάκη μόνο αυτό ταιριαζει στην περίπτωση)....
γιατι τόσο καιρός που πέρασε ήθελα να του πω:
1) για πισωγύρισμα του Νοεμβρίου 2001 και τον νέο Αλγόριθμο εύρεσης πρώτων αριθμών (New Mersenne Prime (Probably πολύ σημαντική λέξη) Discovered
2) ένα άθλιο «μιας νύχτας το σκαμπό», και
3) πώς έπεσα σε παγίδα που έβαλα στον εαυτό μου χωρίς να το καταλάβω και έπεσα χωρίς αλεξίπτωτο με τα μούτρα από τα 2000 πόδια στο έδαφος γιατι λέει είχα μια γαμιω στιγμή ειλικρίνιας… και ήθελα να εξομολογηθώ έναν έρωτα που υπήρχε εν αγνοία όλων προπερσι … ψαξ’ την εγώ και…. ΜΟΝΟ εγω μπορώ να τα κανω αυτά…. και να υπενθιμίσω … όχι φέτος όχι πέρσι … αλλα προπερσι!!!!
Anyways όλες οι παραπάνω ιστορίες είχαν τραγικό τέλος με βασική πρωταγωνίστρια εμένα… που για ακόμα μία φορα έλαμψε το ταλέντο μου … να τα κάνω όλα πουτάνα σε 30 δευτερόλεπτα.. (αν τα έβλεπε ο περρής και ο ψινάκης θα έφτιαχναν ειδικό βραβείο μόνο για πάρτη μου … της αιώνιας μαλακίας, η δε πρώτη κυρία τσίχλας θα μ’ έστελνε εξορία καπου εκει στα Ημια ή σε κάποια άλλη βραχονισίδα μη δημιουργήσουμε και θερμό επεισόδιο.. λεφτά να φάμε δεν εχουμε, να τα δώσουμε όλα σε όπλα..?? κρίμας είναι να βάλουμε το κράτος σε τέτοια έξοδα εδώ ταιριάζει και η παροιμία άλλος γαμάει άλλος πληρώνει.. αλλά ιδού και η έκπληξη: για μόνο και μόνο μία φορά μπορεί να τσοντάρει η εκκλησία βλέπετε είναι θέμα τιμής…) και μετα από την μεγάλη μου παρένθεση και το σχετικό πρόλογο … σε αυτό το κεφαλαιάκι δεν θα πω καμία από αυτές τις ιστορίες γιατι περιμένω το φίλο μου, αλλα όμως θα μιλήσω γι’ αυτόν …
- Λίγα λόγια για τον Βλαντ:
τεσσερις μήνες κι αυτός άφαντος… πήγα στα μπαρ τα γνωστά.. νάδα, τηλεφωνο κλειστό, σπίτι τιποτα μόνο λογαριασμοί κι ένα σημείωμα στην πόρτα.. «οποιος με ψάχνει επιστρέφω…. σε λίγο»! το σημείωμα αυτό το έχω δεί κι άλλες φορες και η μόνη σημασία είναι: φεύγω ταξίδι. μόνος …
Μοναχικός τύπος, ερωτεύσιμος… με πολλές γυναίκες να περνούν από το κρεββάτι του για στιγμιαία συντροφια… με την γνωστή δικαιολογία: την ειλικρίνεια… Γνωστό κόλπο αποποίησης ευθυνων… σ’αυτό είμαστε ολόιδιοι..
όλοι θεωρούν τους ανθρώπους που ξεκαθαρίζουν την θέση τους σε μια γυναίκα ή σε έναν άντρα αντίστοιχα από την αρχή, οτί είναι κουλ και σωστοί .. η μεγάλη αλήθεια σε αυτό το είδος ειλικρίνιας είναι η αποποίηση ευθυνών και του πρηξίματος από τον άλλον..
το κόλπο γνωστο και μη εξερεταίο με σκοπό την καθισυχάση της συνείδησης…
βρε τι καθυσιχασμό την έχω δώσει εγώ την συνείδηση μου που εφυγε στα μπόρα-μπόρα και κάνει παρέα με θαλάσσιες χελώνες…
Ο Βλαντ βέβαια δεν έδωσε κάποιο σημείο ζωής (πάντα μου μιλάει έστω και για λίγο) και ανησύχησα λίγο αλλά ξέρω ότι πάντα την βγάζει καθαρή (ευτυχώς που μου έστειλε ένα mail και έδωσε στίγμα) .. γιατί είναι ένας γλυκός τυχοδιώκτης που πάει όπου φυσήξει ο άνεμος , ένας ασταθή τύπος με χιούμορ υψηλού Ι.Q και εξυπνάδα που κάνει τα πάντα να καλύψει την τεράστια ανασφάλεια του, που εγώ ποτέ δεν κατάλαβα γιατι (όχι από πού) αλλα γιατί υπάρχει… Στο μπάρ τραβούσε πάντα όλες τις γκόμενες με το ντεμέκ μυστηριώδες και υπεροπτικό ύφος και πάντα έφευγε με μία… κατά προτίμηση barbie...
Η αρχή της γνωριμίας μας ήταν κάπως αλλοπρόσαλλη εγώ του είπα ότι είναι ξινός και αυτός μου είπε «κορίτσι μου εσυ δεν υπάρχεις» με όση ξίνια διέθετε.. βέβαια η συζητησεις μας εξελήχθηκαν σε μικρά ευχάριστα διαλέιματα από την καθημερινότητα και η σχέση μας είναι τόσο ανακουφιστηκή αφού δύο περίπλοκοι (για τον υπόλοιπο κόσμο) ανθρωποι μπορούν τόσο απλά να συννενοηθούν χωρίς κόπο! Βέβαια τώρα κάποιος αναρωτιέται αφου έχετε τόσο τέλεια σχέση γιατι δεν είστε μαζί..?? γιατι:
Η σχέση μου με τον Βλαντ είναι σαν την σχέση του Περού και της Βολιβίας και οι δύο χαμένοι (στο διαστημα) και καμμενοι από την Χιλή… και αναμεσα μας η λίμνη Τιτικάκα με θερμοκρασίες που πιανουν κατά την πέριοδο του Ιουνίου με Αυγούστου κάτω του μηδενος.
Οπου ο ένας κάθεται στην όχθη του Περού ενώ ο άλλος στην όχθη της Βολιβίας.. και γιατι από την μία εγω βυθίζομαι σε ουτοπικές καταστάσεις που δεν πραγματοποιούνται ποτέ (γιατι έτσι επιλέγω).. και από την άλλη αυτός βυθίζεται στην άβυσσο των συναισθημάτων του (είναι που είναι και πολύ ερωτιάρης πανάθεμα τον) που συμπεριλαμβάνουν 1, 2,3, 4 και παραπάνω γυναίκες (γιατι έτσι επιλέγει).. μεταξύ μας?? κοινός παρονομαστής: φοβος ανύπαρκτων προβλημάτων με ονειρικές λύσης που οδηγούν στην πλήρη καταστροφή μας….! Κι ετσι εδώ και πολύ καιρό αφήσαμε τόσο τις μετακινήσεις από την μία ή την άλλη όχθη όσο και το κολύμπι στην λίμνη γιατί η καταστροφή φένεται από μακριά και ο πνιγμός είναι αναπόφευκτος… Γι αυτό κι εμείς καταφέραμε συμμαχία - σαν αυτην που εύχεται ο Garcia Belaunde.... Chile be aware ... σε λίγο σφηνάκια από τον vladimir with love... σε λίγο το 'πισογύρισμα και το Mersenne Prime' από μένα… μέχρι τότε… nostravia…."
γιατι τόσο καιρός που πέρασε ήθελα να του πω:
1) για πισωγύρισμα του Νοεμβρίου 2001 και τον νέο Αλγόριθμο εύρεσης πρώτων αριθμών (New Mersenne Prime (Probably πολύ σημαντική λέξη) Discovered
2) ένα άθλιο «μιας νύχτας το σκαμπό», και
3) πώς έπεσα σε παγίδα που έβαλα στον εαυτό μου χωρίς να το καταλάβω και έπεσα χωρίς αλεξίπτωτο με τα μούτρα από τα 2000 πόδια στο έδαφος γιατι λέει είχα μια γαμιω στιγμή ειλικρίνιας… και ήθελα να εξομολογηθώ έναν έρωτα που υπήρχε εν αγνοία όλων προπερσι … ψαξ’ την εγώ και…. ΜΟΝΟ εγω μπορώ να τα κανω αυτά…. και να υπενθιμίσω … όχι φέτος όχι πέρσι … αλλα προπερσι!!!!
Anyways όλες οι παραπάνω ιστορίες είχαν τραγικό τέλος με βασική πρωταγωνίστρια εμένα… που για ακόμα μία φορα έλαμψε το ταλέντο μου … να τα κάνω όλα πουτάνα σε 30 δευτερόλεπτα.. (αν τα έβλεπε ο περρής και ο ψινάκης θα έφτιαχναν ειδικό βραβείο μόνο για πάρτη μου … της αιώνιας μαλακίας, η δε πρώτη κυρία τσίχλας θα μ’ έστελνε εξορία καπου εκει στα Ημια ή σε κάποια άλλη βραχονισίδα μη δημιουργήσουμε και θερμό επεισόδιο.. λεφτά να φάμε δεν εχουμε, να τα δώσουμε όλα σε όπλα..?? κρίμας είναι να βάλουμε το κράτος σε τέτοια έξοδα εδώ ταιριάζει και η παροιμία άλλος γαμάει άλλος πληρώνει.. αλλά ιδού και η έκπληξη: για μόνο και μόνο μία φορά μπορεί να τσοντάρει η εκκλησία βλέπετε είναι θέμα τιμής…) και μετα από την μεγάλη μου παρένθεση και το σχετικό πρόλογο … σε αυτό το κεφαλαιάκι δεν θα πω καμία από αυτές τις ιστορίες γιατι περιμένω το φίλο μου, αλλα όμως θα μιλήσω γι’ αυτόν …
- Λίγα λόγια για τον Βλαντ:
τεσσερις μήνες κι αυτός άφαντος… πήγα στα μπαρ τα γνωστά.. νάδα, τηλεφωνο κλειστό, σπίτι τιποτα μόνο λογαριασμοί κι ένα σημείωμα στην πόρτα.. «οποιος με ψάχνει επιστρέφω…. σε λίγο»! το σημείωμα αυτό το έχω δεί κι άλλες φορες και η μόνη σημασία είναι: φεύγω ταξίδι. μόνος …
Μοναχικός τύπος, ερωτεύσιμος… με πολλές γυναίκες να περνούν από το κρεββάτι του για στιγμιαία συντροφια… με την γνωστή δικαιολογία: την ειλικρίνεια… Γνωστό κόλπο αποποίησης ευθυνων… σ’αυτό είμαστε ολόιδιοι..
όλοι θεωρούν τους ανθρώπους που ξεκαθαρίζουν την θέση τους σε μια γυναίκα ή σε έναν άντρα αντίστοιχα από την αρχή, οτί είναι κουλ και σωστοί .. η μεγάλη αλήθεια σε αυτό το είδος ειλικρίνιας είναι η αποποίηση ευθυνών και του πρηξίματος από τον άλλον..
το κόλπο γνωστο και μη εξερεταίο με σκοπό την καθισυχάση της συνείδησης…
βρε τι καθυσιχασμό την έχω δώσει εγώ την συνείδηση μου που εφυγε στα μπόρα-μπόρα και κάνει παρέα με θαλάσσιες χελώνες…
Ο Βλαντ βέβαια δεν έδωσε κάποιο σημείο ζωής (πάντα μου μιλάει έστω και για λίγο) και ανησύχησα λίγο αλλά ξέρω ότι πάντα την βγάζει καθαρή (ευτυχώς που μου έστειλε ένα mail και έδωσε στίγμα) .. γιατί είναι ένας γλυκός τυχοδιώκτης που πάει όπου φυσήξει ο άνεμος , ένας ασταθή τύπος με χιούμορ υψηλού Ι.Q και εξυπνάδα που κάνει τα πάντα να καλύψει την τεράστια ανασφάλεια του, που εγώ ποτέ δεν κατάλαβα γιατι (όχι από πού) αλλα γιατί υπάρχει… Στο μπάρ τραβούσε πάντα όλες τις γκόμενες με το ντεμέκ μυστηριώδες και υπεροπτικό ύφος και πάντα έφευγε με μία… κατά προτίμηση barbie...
Η αρχή της γνωριμίας μας ήταν κάπως αλλοπρόσαλλη εγώ του είπα ότι είναι ξινός και αυτός μου είπε «κορίτσι μου εσυ δεν υπάρχεις» με όση ξίνια διέθετε.. βέβαια η συζητησεις μας εξελήχθηκαν σε μικρά ευχάριστα διαλέιματα από την καθημερινότητα και η σχέση μας είναι τόσο ανακουφιστηκή αφού δύο περίπλοκοι (για τον υπόλοιπο κόσμο) ανθρωποι μπορούν τόσο απλά να συννενοηθούν χωρίς κόπο! Βέβαια τώρα κάποιος αναρωτιέται αφου έχετε τόσο τέλεια σχέση γιατι δεν είστε μαζί..?? γιατι:
Η σχέση μου με τον Βλαντ είναι σαν την σχέση του Περού και της Βολιβίας και οι δύο χαμένοι (στο διαστημα) και καμμενοι από την Χιλή… και αναμεσα μας η λίμνη Τιτικάκα με θερμοκρασίες που πιανουν κατά την πέριοδο του Ιουνίου με Αυγούστου κάτω του μηδενος.
Οπου ο ένας κάθεται στην όχθη του Περού ενώ ο άλλος στην όχθη της Βολιβίας.. και γιατι από την μία εγω βυθίζομαι σε ουτοπικές καταστάσεις που δεν πραγματοποιούνται ποτέ (γιατι έτσι επιλέγω).. και από την άλλη αυτός βυθίζεται στην άβυσσο των συναισθημάτων του (είναι που είναι και πολύ ερωτιάρης πανάθεμα τον) που συμπεριλαμβάνουν 1, 2,3, 4 και παραπάνω γυναίκες (γιατι έτσι επιλέγει).. μεταξύ μας?? κοινός παρονομαστής: φοβος ανύπαρκτων προβλημάτων με ονειρικές λύσης που οδηγούν στην πλήρη καταστροφή μας….! Κι ετσι εδώ και πολύ καιρό αφήσαμε τόσο τις μετακινήσεις από την μία ή την άλλη όχθη όσο και το κολύμπι στην λίμνη γιατί η καταστροφή φένεται από μακριά και ο πνιγμός είναι αναπόφευκτος… Γι αυτό κι εμείς καταφέραμε συμμαχία - σαν αυτην που εύχεται ο Garcia Belaunde.... Chile be aware ... σε λίγο σφηνάκια από τον vladimir with love... σε λίγο το 'πισογύρισμα και το Mersenne Prime' από μένα… μέχρι τότε… nostravia…."
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
