Part I:Ο έρωτας, το γαντι και τα 136.36 κιλά και το ξεχασμένο πνεύμα

Οπως είπα πριν... φέτος είναι η χρονια μου και επειδή η Λίνα είναι δική μου πρωταγωνίστρια είναι και η δική της.... βέβαια η χρονια του 2010 κι οχι του 2009 κι επειδή ακομά έχουμε 2009 και ο κρόνος γαμήθηκε μαζί με τον ανάδρομο ερμή που άμα το πιάσω αυτον τον π#%τη θα του εγαμήσω τα μπρέκια και τα μπινελίκια μου δεν θα έχουν σταματιμό θα αφήσω την Λίνα να γράψει μόνη της στο μικρό μου μπλέ τετραδιάκι, (με πολλές μουτζούρες, χαοτικές σκέψεις και ορθρογραφία που δεν υπάρχει), για τον έρωτα .. το γάντι, τις αντιφάσεις και τα 136.36 κιλά που ζυγίζει μια οποιαδήποτε στολή ενός αστροναύτη στη γη... (γιατι στο διαστημα ζυγίζει .... /6 αλλά δεν είμαι σιγουρη γιατι δεν πήγε ποτε... κατα τα δικά της λεγόμενά γιατι ο κοσμος γι αυτήν λέει άλλα...)

Λίνα βράδι κυριακής όπως πάντα ενώ πρέπει να κοιμηθεί νωρίς πάντα έχει όρεξη για συλλογισμούς περι έρωτα αυτη την φορά....

ο μονόλογος αρχίζει....

“Οι γιορτες ξεκίνησαν με τον καλυτερο δυνατό τρόπο.. συμπαθητικά στην αρχή στην συνέχεια μια άνοδο της εξόδου των χριστουγέννων και βέβαια όλα αυτα κατέλήξαν σε απογοητευσεις γιατι ο άι βασίλης ή όπως ο κοινός λαός τον λέει η μασκότ της coca cola τα γ%&^σε όλα γιατι κάθε χρονιά ενώ μικροί και μεγάλοι έχουν τοσες πολλες προσδοκίες για το τι θα τους φέρει τελικά μένουν με μη πω τι.. όμως πάντα γεννιέται η ελπίδα οτι μέσα στην επόμενη χρονια θα τα φέρει έστω και καθυστερημένα... και δεν μιλάω για υλικά αγαθα γιατι αυτα εγω προσωπικά δεν τα έχω καν στην wish list μου.. μιλάω για τα άλλα πρώτα υγεία που ευτυχώς μου την έφερε σωματικά τουλάχιστον - μετά φυσικά που επισκέφτηκα σχεδόν όλα τα νοσοκομεία της πόλης καλωδιομένη κάνοντας τον slash ...ξέχασε κατι... αλλά κακίες δεν κρατώ το 2010 όμως μη ξεχαστούμε κυριε βασίλη... χρωστάς...!!!
Και τώρα που είναι χριστούγεννα θέλω κι εγω να με επισκεφτούν τα 2 απο τα τρία πνεύματα το τελευταίο δεν το θέλω είναι έκπληξη... γι’αυτό λοιπόν παίρνω τα δύο πρώτα για να μου θυμίσουν τους έρωτές μου...
Πνεύμα Νο 1: Ο “νομίζω” οτι γνώρισα τον έρωτα της ζωή μου.. Το πνεύμα αυτο λοιπον με πάει πίσω όταν έγινα ερωτικός μετανάστης και διέσχισα 2 ηπείρους και έναν ωκεανό για τον “μεγάλο έρωτα” της ζωής μου... άκουσα κάποτε απο μία μεγάλη κυρια με γνώση ξέρετε της γριας κότας οτι αν σου ταιριάζει γάντι κάποις τότε αυτό είναι... εγώ τότε την να πω βρήκα όχι γάντι να μου ταιριάξει αλλά ολόσωμη φόρμα styling by Stella McCartney... σας λέω απο πάνω μέχρι κατω και όχι για ένα δύο μήνες αλλα χρόνια. Λεω κι εγώ πλακα κάνουμε this is it.... οχι μόνο αυτό ήταν.. αλλα ολική καταστροφή για μένα ήταν .. μια ευτυχία όμως για κάποια άλλη - έχω μεγάλη καρδιά σας λέω (φυσικά μετα απο πόλλα χρονια αφου την θαψαμε την σχεση της κάναμε και κανα 2, 3 μνημόσυνα ευτυχώς!!) .. και η ιστορία ξεκίνησε με τον απόλυτο έρωτα με είδε τον είδα και αυτο.. δεν χρειάστηκε τίποτα αλλο ... μόνο μια ερώτηση .. οπού θα διαπιστώσετε κι εσεις αργότερα όπως κι εγώ οτι καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς... και απο κει και περα γίναμε εραστές, φίλοι, οικογενεια.. ρε ολόσωμη φόρμα μιλάμε.. ώσπου αποφασίζω να είμαι με την φόρμα μου όπου κι αν βρίσκεται χωρίς δισταγμούς και δευτερη σκέψη...
και ανακαλύπτω:
"Τουβλο" Νο1 στο κεφάλι: ο ερωτας μου μετονομάστηκε σε συμβιβασμό και η έκφραση των συναισθημάτων μου σε αδυναμία.. αυτό ήταν το "Τούβλο Νο 2" ... και ξαφνικα εκεί που η Stella MacCartney ήταν οτι καλύτερο είχα, άρχισε να ξεχειλώνει και να μεταμορφώνεται σε στολή αστροναύτη που κατα μέσω όρο ζυγίζει 136.6 κιλά στην γή.. μάζεψα κι εγω όσο εγωισμός μου έμεινε και πήγα μια βόλτα για τσιγάρα και κάπου στο δρόμο χάθηκα... ευτυχώς δεν με έψάξε κανείς στο “πάμε πακέτο” όχι οτι θα μπορούσε... αλλα λέμε τώρα!!!

και φυσικά οι κλασσικές διαδίκασίες ξεκίνησαν ποτά, μεθύσια άσκοπα φλέρτ και γ$#%#σια been there done that...
μέχρι που ξαφνικά ήρθαν οι depeche mode να μου θυμήσουν εεεε shake the disease.. και ξεπέρασε τον επιτέλους τέλειωσε...

Ωραία τον ξεπέρασα και τώρα τι??? όντας λοιπόν ένας ασυμβίβαστος άνθρωπος [--- για πολλούς φρικιό, διαφορετική .. καλά η γκόμενα αλλού, psyco και όλα αυτα τα υποκοριστικά που είτε έχουν θετική ερμηνεία είτε αρνητική εγω τα δέχομαι όπως και τις συνεπειες τους ---] όσο στην ζωή τόσο και στον ερωτα και για να είμαι και πιο ειλικρινής σκέτο ντουβάρι στον έρωτα ήξερα πάλι οτι αν ερωτευτώ θα δείξω τα συναισθήματα μου και τον έρωτα μου, τον ενθουσιασμό μου με ακριβώς τον ίδιο ττρόπο και θα ξαναγίνω ένα αφελες 16 χρονο που θα πιστέψει σε παραμύθια και κλισε happy endings. Αλλά με μία άσκοπη σχέση χωρίς ουσία ξαφνικά όρμησε το αριστερό μου εγκεφαλικό ημισφαίριο, όπου πρυτάνευσε η λογική και αποφασίσε -δημιουργώντας στο δεξί μου ημισφαίριο μεγάλα προβήματα επικοοινωνίας μεταξυ των δύο-... και διέταξε: φιλαράκι δεν υπάρχουν παραμύθια κι ή στραβά πάει ο γυαλός η στραβά αρμενίζουμε γι αυτό μην ασχολείσαι, μην μπλέκεσαι συναισθηματικά με κανέναν, φλέρταρε, παίξε κάνε ότι γουστάρεις αλλα μέχρι εκεί που μπορείς... δηλαδή οτι όλα είναι καλα αλλα μέχρι εκεί που έχεις τον έλεγχο.. CONTROL FREAK .. κι έτσι διασφαλίσα τον συναισθηματικό μου κομμάτι να είναι σε πλήρη οργάνωση και έλεγχο μέσα σ' ένα χάος (??).... κι ετσι τέλος καλό όλα καλά.....

Συνοψίζω λοιπόν: ενθουσιασμος, φλερτ, παιχνίδι και ξέρεις όποιος πλησιάζει παραπάνω κόψιμο... εδώ έρχεται το πνευμα του παρόντος να μου πει βρε κούνια που σε κούναγε.... εσένα ποιος σε ρώτησε...?????...”

ευχές ...και άλλα

αγαπητοι μου αναγνώστες .. αν και δεν νομίζω οτι είστε και πάρα πολύ, λόγω βαρύ εργασιακού προγράμματος και ενός καμμένου laptop δεν μπόρεσα να γράψω καμμία θεωρία ούτε καν κατεστραμμένα ραντεβού της Λίνας και να σας πώ και την αλήθεια είναι άπειρα και εξ ίσου τραγικά όπως το πρώτο. Αλλά μιας και έρχονται γιορτές και ευτυχώς θα κάτσουμε κανα δυο μέρες παραπάνω θα πάρω το μικρό μου τετραδιάκι, θα κάτσω σε ένα κόκκινο παγκάκι όπως πάντα και όπως εγώ θα θεωρώ οτι οι γύρω μου είναι περίεργοι, τόσο και αυτοι θα με κοιτούν περίεργα συχνα αναρωτόμενοι "αχ το καημένο το κορίτσι γιατι να είναι έτσι άραγε" αλλά μη νομίσετε… η σκεψη λύπησης είναι 30 κλάσματα δευτερολέπτου και όχι απο ενδιαφέρον αλλα καθαρής ικανοποίησης .. "ευτυχώς εγω είμαι πολύ καλύτερα"… αλλα ένα εχω να σας πώ κι εγώ καλά είμαι δεν έχω καμμία περιέργεια(...σίγουρα) απλα μου αρέσει να γράφω δοκίμια χωρίς συνταξη,γραμματική, ουσία και πάνω απ' όλα ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑ… όπως αυτοαποκαλέστηκα μία στιγμή… dyslexia parenthesis που έχει πλάκα!!!! Anyways … σας ευχομαι καλή ξεκούραση, ηρεμία και ότι και να κάνετε να έχει πλάκα …. και ενώ τους προηγούμενους αιώνες το χάπι του λαού ήταν η θρησκεία τώρα το χάπι του λαού είναι οι πλανήτες και όχι αστρονομικά αλλα αστρολογικά κι επειδή συμφωνά με τον Λεφάκη, την Παγιατάκη και την Μπίλιου το 2010 είναι η χρονιά μου… σαν καλός σαμαρείτης κ εγώ και οχι μονοφαγάς εύχομαι να είναι και η δική σας…. έστω και στο κινέζικο οροσκόπιο… !!! Επιστρέφω δριμύτερη με πολλές και πιο απολαυτικές, καυστικές ιστορίες που θα σας κάνουν να γελάσετε με τα χάλια αλλονών… της Λίνας… C U real soon….. σε κανα 5 ημερο ας πούμε!