Η εμφάνιση και ο χαιρετισμος... και ο σφήνος

Απο δω και στο εξής, αφού έγινε η κατάλληλη εισαγωγή για τον χαραστήρα και την συμπεριφορά του Vlad, δια μέσου των ματιών της Λίνας, κι όπως λέει και μια λαΪκή ρύση: δώσε μου τα μάτια σου να δω τι βλέπεις... τώρα πια παρουσιάζεται κι ο ίδιος για να σας πει τα δικά του... so enjoy.

Vlad:

"γεια και χαρά σας παιδιά. Είμαι ο Βλάντ ο μπάρμαν, σε περίπτωση που δεν με ξέρετε δηλαδή.Για όσους δεν με ξέρετε πάντως, το μόνο που αρκεί να γνωρίζετε είναι οτι είμαι φίλος της Λίνας και ξέρω ορθογραφία. Τώρα, αν είστε από εκείνους τους σπασοκλαμπάνιες που αναρωτιέστε πως γίνεται να είμαι φίλος της Λίνας και να ξέρω ορθογραφία (ορθογραφία, μια λέξη άγνωστη για τη Λίνα), ε, μην το ψάχνετε και πολυ γιατί δεν θα βρείτε άκρη. Απλά μικρός ήμουν λίγο φλώρος και επειδή είχα και ένα φόβο προς την εξουσία, έτσι όπως την ενσάρκωνε η δασκάλα μου (οχι με τα χρυσά μαλλιά, και ούτε καν με τον ωραίο κώλο, ένα τεράστιο μπάζο ήταν αλλά δεν πειράζει, για δασκάλα την πήρανε τότε, όχι για χορεύτρια) μάθαινα γράμματα και δεν κοιτούσα να επικοινωνήσω με τον Άλφ τον εξωγήινο όπως η φίλη μου. Άλλωστε, τα γράμματα μου χρειάστηκαν στην μετέπειτα επαγγελματική πορεία μου και όταν έγινα μπάρμαν ήμουν ο μοναδικός που μπορούσα να γράψω στις παραγγελίες ολόκληρο το ποτό (τζιν τόνικ και οχι τζι.τι. λές και μιλάμε για το καινούριο αμάξι που έχει πειραγμένο αμορτισέρ). Μ'αυτά και με εκείνα (ίσως και με τα άλλα και τα παρ'άλλα) από απλός μπάρμαν έγινα σύνθετος μπάρμαν, και έτσι κατέληξα να κάνω διακοπές σε μπιτσόμπαρα, γιατί έχω και μια επαγελματική διαστροφή και θέλω να είμαι κοντά στο γραφείο μου. Τώρα λοιπόν, που σας παρουσίασα και το βιογραφικό μου, νομίζω είναι ώρα να βγάλω την πρώτη γύρα σφηνάκια. Γιατί έτσι είμαι εγώ, καταστασάκιας και ξέρω γω. Αυτά τα ξέρω γω και τα κλάιν θα τα ακούτε συχνά γιατί αποτελούν ένα παιδικό μου βίωμα. Μεγάλωσα μέσα στα μπάρ και το μόνο που άκουγα ήταν 'έο', "πσσσσσσσ", ¨"κλάιν σε λέω", "πιάσε ένα τζόνι ξέρω γω'. Αν δεν ξέρεις εσύ ρε μαλάκα, ποιός ξέρει τότε; Τέσπα (άλλη μια παγκόσμια λέξη), τσιμπήστε τώρα από ένα σφηνάκι καρπούζι (ξεκινάω με καγκουριά γιατί μάλλον μιλάω σε κάγκουρες) και στην υγειά σας ρε μπαγάσηδες. Λίνα δεν θα πιείς; Έλα μην τρελαίνεσαι, ένα σφηνάκι είναι.

Αλλά δεν θα σας αφήσω ξεροσφύρι, μαζί με τον σφήνο θα σας παίξω και λίγο μούζικα να γουστάρετε. Την ιδέα την έκλεψα από ένα τύπο στην Σκόπελο όπου είχα βρεθεί με ένα ιστιοπλοϊκό να περάσω το Πάσχα, αλλά ο γαμημένος ο καιρός ήταν τέτοιος που τελικά έκανα Χριστούγεννα και νόμιζα ότι θα σκάσει ο Γιωργάκης ο Μιχαήλ από κανά στενό και θα τραγούδάει το "Last Christmas" ενώ ταυτόχρονα μασάει και μια σκοπελίτικη τυρόπιτα για να ζεσταθεί. Τεσπά, η ουσία είναι ότι έσκασα μύτη σε ένα μπαράκι να πιώ καμμιά γουλιά από το νερό που καίει και να ζεσταθώ, και πετυχαίνω τον άνθρωπο-ορχήστρα, ένα τύπο που αν είχε η χώρα άλλους δέκα σαν αυτόν, θα είμασταν η πιο δυνατή οικονομία στον κόσμο και οι Γερμανοί θα μας σαλιώνανε τους όρχεις και θα μας θαυμάζανε. Προς το παρόν λυσσασμένοι ελληναράδες, αρκεστείτε να σας σαλιώσει τους όρχεις καμιά γερμανίδα μπουμπούκα και να είστε περήφανοι ρε, άλλωστε, οι έλληνες στις δύσκολες στιγμές φαίνονται, τότε που όταν όλα πάνε σκατά, βγάζουμε τα μάτια μας πιο γρήγορα. Aλλά να, επειδή ο κάθε ελληναράς την έχει δεί και πολιτική προσωπικότητα, παρασύρθηκα και δεν τελείωσα για τον άνθρωπο-ορχήστρα. Ο τύπος ήταν πίσω από τή μπάρα και σέρβιρε, καπάκι πεταγόταν να αλλάξει μουσική, στο ενδιάμεσο έπαιρνε παραγγελίες από τα τραπέζια, και όταν για λίγο τον έχανε το μάτι μου, σίγουρα άδειαζε τους κάδους από τα κωλόχαρτα στις τουαλέτες (ή μάλλον έβαζε τα κωλόχαρτα μέσα στον κάδο αφού πλέον η συντριπτική πλειοψηφία των θαμώνων στα μπάρ, δεν πατάνε καν το χερούλι στον κάδο και τα πετάνε όπου βρουν - δείγμα της ευγενικής τους καταγωγής και της απέχθειας προς την τήρηση των τόσο βαρετών και αχρείαστων κανόνων υγιεινής). Και να λοιπόν, βλέποντας τον τύπο που έκανε με τη μια 4 μεροκάματα, σκέφτηκα, κάτσε ρε δικέ μου, δηλαδή τώρα ο καραφλοκόρακας θα μας την βγεί και Tiesto; Ίσα μωρή σκοπελίτικη χαμούρα, εμείς εκτός από μαρτίνια και καϊπιρόσκες έχουμε και μουσική παιδεία και την έχουμε ανεκμετάλλευτη, σαν τα κοιτάσματα πετρελαίου στη Θάσο, που ο Χαρδαβέλας πιστεύει ότι από κάτω κρύβονται ίσα με 300 βενζινάδικα και από καθαρή τύχη και από κάτι συνομωσίες, το εθνικό μας ένδυμα είναι η φουστανέλα και όχι η κελεμπία. Άρα, από τούδε και στο εξής, μαζί με το σφηνάκι θα σας κερνάω και μια μουσική, για να μην ξεχνιόμαστε. Πάρτε για αρχή Kings of Convenience - Iive long, έτσι για να κατέβει ο σφήνος, και μόλις βρέξτε το λαρρύγγι σας, καθήστε να σας πω τις ιστορίες μου. Ε ναι ρε εξυπνάκηδες, εννοείται ότι είναι αγαπημένο κομμάτι. Roxette θα σας βάλω άλλη φορά."